Monique Busch van Wijk, CFO Coface
Monique Busch van Wijk is CFO bij Coface, actief in de branche van kredietverzekeringen en actief in Breda. Monique is van mening dat de CFO een belangrijke rol in de boardroom kan spelen als het gaat om waarde vermeerdering voor de onderneming. In deze podcast blijkt dat ze zelf continue op zoek gaat naar hoe zijn waarde kan toevoegen.
Michael van Asperen
Deze podcast wordt mede mogelijk gemaakt door Agium. Vandaag gaan we in gesprek met Monique Busch van Wijk, de CFO van Coface. En met haar gaan we praten over waardecreatie. Mijn naam is Michael van Asperen en dit is Today’s CFO: Changing the Game. Monique, welkom. Leuk dat je er bent.
Monique Busch van Wijk
Dank je wel, Michael. Dank voor de uitnodiging, hoewel ik natuurlijk een beetje mezelf had uitgenodigd, maar die had je goed opgepakt. Ik vind het superleuk om hier te zijn.
Michael van Asperen
Ik vind het ook superleuk dat je inging weer op de uitnodiging. Dus helemaal tof. Dat gaat volgens mij een heel leuk en gezellig uur worden. Ga letten op het gesprek dat we net al hebben gehad.
Monique Busch van Wijk
Ik heb er zin in.
Michael van Asperen
Dus dat komt helemaal goed. En naast mij zit mijn co-host Cindy Smeele.
Cindy Smeele
Zeker.
Michael van Asperen
Cindy, welkom. Leuk dat je er bent.
Cindy Smeele
Dankjewel. Leuk om er bij te zijn weer een keer bij de podcast.
Michael van Asperen
De eerste keer weer in het tweede seizoen. Zeker. Goed dat je er bent. Leuk dat je de tijd vandaag hebt.
Cindy Smeele
Ik ben weer lekker nieuwsgierig.
Michael van Asperen
Kijk, heel goed, heel goed. Monique, we gaan vandaag met jou een gesprek over waardecreatie, maar misschien wil je eerst nog even iets over jou zelf vertellen.
Monique Busch van Wijk
Ja, zeker. M’n naam is Monique Bush, 52 jaar, netjarig geweest, getrouwd met Hubert Jan, trotse moeder van twee zoons van 14 en 16 jaar. Financial in harte nieren. Ik heb af en toe wel eens een beetje een uitstapje gemaakt in de carrière, maar dan toch weer heel snel terug naar het finance vak, dus ik kan het niet meer ontkennen. Sportief, triathlon, hardlopen, skiën, zeilen. Heel erg bezig met gezond leven, gezond eten en daarnaast ook een beetje interieur freak. Ooit gedacht om daar mijn werk van te maken, maar uiteindelijk is dat bijna hobby gebleven.
Michael van Asperen
Dus jij doet ook inrichting dan?
Monique Busch van Wijk
Ja, ik heb ooit bedacht dat ik daar een businessmodel van kon maken met de inrichting van vakantiehuizen. Om te zorgen als je de inrichting van de vakantiehuizen heel goed doet en niet oma’s eikenhouten bank. Maar dat je echt zorgt dat daar een leuke inrichting zit, dat je dan ook meer huuropbrengsten kunt krijgen. Maar daar blijkt uiteindelijk niet echt een markt voor te zijn. Het is vooral heel veel vrijwilligerswerk wat je daarin doet. Dus dat heb ik uiteindelijk ook maar gewoon als een hobby gelaten.
Michael van Asperen
Gewoon een leuke passie om te bijten. Tegenover jou zit Cindy. Even zinnen voor degenen die jou al een tijdje even niet hebben gehoord. Wie ben jij ook alweer?
Cindy Smeele
Ik ben Cindy Smeele, ik ben binnen Agium directeur mens en ontwikkeling. 54 jaar en het woord zegt het al, passie is mens. En gelukkig staat bij Agium ook vooral de mens centraal. En daar mag ik me mee bezighouden binnen Agium.
Michael van Asperen
Twee gepassioneerde mensen, dus dat moet helemaal goed gaan komen. Ja, het is eigenlijk even een andere vraag dan die ik misschien in eerste instantie wilde stellen, maar even naar waardecreatie. Wat betekent dat eigenlijk voor jou?
Monique Busch van Wijk
Ja, daar heb ik goed over nagedacht. Die stond ook in jouw voorbereidingsvragen natuurlijk. Waardecreatie heeft voor mij geen eens zozeer met geld te maken, maar meer met wat kun je toevoegen in deze wereld? Waar kun je bedrijven mee helpen om te ontwikkelen in hun groeiplannen? Maar ook waar kun je andere mensen mee helpen om zich verder te ontwikkelen. Dat zit voor mij heel erg in de waardecreatie. Waar ga je het verschil maken? Ik zie dat zelf bij COFAS. De producten die we aanbieden, maar ik ben ook heel erg bezig met de jonge collega’s die we bij COFAS hebben. Waar kun je waarde toevoegen door ze te helpen in hun carrière. Ik ben heel erg bezig met de rol van vrouwen in het bedrijfsleven. Ik denk daar hebben we ook nog wel wat te verbeteren. Dus eigenlijk op verschillende vlakken denk ik dat ik waarde kan toevoegen. Dat uitzicht dan geen eens zozeer in geld, maar meer in voldoening of dat je mensen vooruit helpt of op een andere manier ziet dat het werkt.
Michael van Asperen
Ik vind het mooi dat je ook zegt dat het niet alleen om geld draait. Dus daar gaan we zometeen al even verder op in. Maar dat is even een startvraag. Cindy kan je vinden in die?
Cindy Smeele
Nou zeker, ik kan me daar zeker in vinden en ik vind het altijd mooi als ze met name vanuit een CFO rol je daar ook vooral oog voor hebt door het niet te materialiseren, maar het in andere dingen te laten terugkomen. En daar ben ik wel heel benieuwd naar hoe je dat aanvliegt.
Michael van Asperen
Laten we even voordat we daarop doorgaan nog even naar jouw carrière kijken, want je bent nu CFO bij Covas. Kun je iets heel kort even over jouw carrière pad van de afgelopen jaren vertellen, hoe je tot CFO bent geworden?
Monique Busch van Wijk
Ja, zeker. Ik ben na mijn studie, ik heb eerst HEO gedaan en toen recht en economie gestudeerd in Utrecht. Dus ik ben eigenlijk half econoom, half jurist van opleiding. Toen ben ik in het bankwezen gaan werken en snel daarna al overstap gemaakt naar de bouwbranche. Een aantal jaren daar als groepscontroller gezeten. Heel veel geleerd over installatie in de bouw en vastgoed. En ook een beetje de liefde gevonden voor de ruwe kant van het bedrijfsleven. Ik vind de bouw heel erg leuk. Ik heb ook bij Imtech Marine gewerkt, waar ze met scheepvaart bezig waren. De fabricatiekant van het bedrijfsleven, daar zit mijn liefde in. Daar ook de opleiding voor registercontroller gedaan, want bij dat bedrijf was ik gesprekspartner van registeraccountants. Kon ik op zich heel goed in meepraten, alleen als je half econoom, half jurist bent, heb je niet zo heel veel verstand van verslaggeving en administratieve organisatie. Dus daar schoot ik echt in tekort. Dus ik heb daar naast mijn werk ook de opleiding voor registercontroller gedaan. Toen ik van zwangerschapsverlof terugkwam van mijn tweede zoon, werd ik daar ontslagen. Dat was natuurlijk een dikke deuk in mijn ego, maar achteraf zeg ik, nou dat was eigenlijk de beste beslissing in mijn carrière en ik heb hem ineens zelf gemaakt. Dus die is eigenlijk dan wel weer heel bijzonder. Ik ben eigenlijk wel van het type van, nou je moet er gewoon zelf achteraan en zorgen dat je je eigen zaakjes regelt, maar die beslissing die werd voor mij genomen en achteraf, nou wat ik zeg, de beste beslissing die op dat moment genomen kon worden. Toen ben ik een tijdje financieel interimmanager geworden. Vooral bij bedrijven waar het heel slecht ging. Ik heb het tweede faillissement van de Free Record Shop meegemaakt. Het faillissement bij Imtech. Toen zat ik op dat moment bij Imtech Marine. Na een aantal jaar was ik eigenlijk wel een beetje klaar mee om bij een bedrijf te zitten waar geen geld was en de koffie niet te drinken. Dus toen heb ik ontslag genomen en toen ben ik uiteindelijk bij Coface terechtgekomen. Twee andere functies gehad. Nu sinds 1 december als CFO daar.
Michael van Asperen
En je hebt dus ook een tijdje in het interim wereldje gezeten. Ondanks het feit dat het dan misschien bedrijven waren waar de koffie niet te drinken was. Vond je dat wel leuk?
Monique Busch van Wijk
Ja, vond ik heerlijk. Ik ben echt een bouwer. Je moet mij niet vragen om op de tent te passen. Hoe groter de malaise, hoe meer ik in mijn elementen ben. Ik ben echt wel degene die ervan houdt dingen op te ruimen, dingen opnieuw op te zetten. Zorgen dat er toch geld is voor dingen die moeten gebeuren. Hoe groter de uitdaging, hoe leuker het is. En dat past natuurlijk ook heel erg bij het interim werk. Want zodra er maar weer wat meer stabiliteit komt, ben je eigenlijk gewoon niet meer nodig. Dan moet ze het weer zelf gaan doen. Dan ga je eigenlijk weer op door naar de volgende klus.
Michael van Asperen
Als je het dan hebt over waardecreatie, dat is eigenlijk de waarde die je als interimmer dan toevoegt. Het feit dat je iets doet wat binnen de organisatie misschien niet erin zit. Moet je dat dan als je toegevoegde waarden ziet?
Monique Busch van Wijk
Ja, zo kun je dat zien. Ik denk dat je als interim er ook een hele mooie blik van buiten kunt geven. Ik zie dat nu zelf ook wel bij Coface. Ik zit daar nu bijna zes jaar. En dan merk je toch dat je een beetje onderdeel wordt van het systeem. Als je als interim ergens binnenkomt, blijf je toch een beetje op de tribune zitten en zit je naar het voetbalspel te kijken. Terwijl als je echt ergens gaat werken, dan sta je natuurlijk gewoon op het veld en doe je mee. Dan moet je er erg voor oppassen dat je je helicopterview niet kwijtraakt. Als interimmer kun je ook wel heel mooi prikken in de organisatie. Waar gaat het nou mis en hoe kunnen we dat nou anders doen? En je hebt natuurlijk heel veel ervaring bij andere bedrijven en andere bedrijfstakken. Dus je brengt echt wel wat mee.
Michael van Asperen
En nou zei je net dat je de wereld, ik noem het even de wereld van de mannen met helmen. Die bouw, die bouw, dat vind je erg mooi. En dan komt Coface langs, wat een kredietverzekeraar is, zoals ik het dan ken. Maar daar ga je zo meteen van alles over toelichten. Dat lijkt me dan niet in dezelfde wereld te zitten.
Monique Busch van Wijk
Dat lijkt misschien op het eerste gezicht, maar wij zeggen eigenlijk binnen Coface dat alles wat je in het Financieel Dagblad leest, dat gaat bij ons door de boeken. Wij zijn een kredietverzekeraar, wij verzekeren leverancierskrediet. Dat betekent dat we heel veel contact hebben met onze klanten, die leveren aan hun klanten en daar limieten voor aanvragen. betekent ook dat we eigenlijk het hele bedrijfsleven heel goed moeten kennen. Daar zijn we zes jaar geleden toen ik bij Coface ook mee begonnen, waar we voorheen eigenlijk meer op de achtergrond zaten en te wachten tot de cijfers bij de Kamer van Koophandel binnenkwamen, hebben we gezegd van dat willen we niet, we willen gewoon vooraan zitten. We willen gewoon aan tafel zitten bij de CFO, bij de finance manager, horen wat er in het bedrijf gebeurt, zien wat er op de parkeerplaats aan de hand is. We hebben echt wel voorbeelden van bedrijven waar we vroeger amper op de parkeerplaats konden omdat het zo druk was en aan het einde bijna naast de voordeur konden parkeren omdat de rest van de mensen al wegbezuinigd was. Dus je krijgt dan een veel beter beeld van wat er bij het bedrijf gebeurt. En dan kom je bij allerlei soorten bedrijven. We zitten echt midden in het bedrijfsleven. En dan zit je dus ook inderdaad aan die ruwe kant van het bedrijfsleven. En daar ga ik wel het allerliefst naartoe. En dan het liefst ook nog met rondleiding door de fabriekshal als dat lukt. Daar gaat mijn hart wel sneller van kloppen.
Michael van Asperen
Dus eigenlijk kom je nu bij veel meer van dat soort bedrijven binnen.
Monique Busch van Wijk
Ja, we komen overal, we zitten overal aan tafel. COFAS is, ik denk eigenlijk de kredietverzekeringsmarkt aan zich, is van oudsher een beetje een bescheiden markt. Een beetje op de achtergrond aan het opereren. Terwijl in mijn beleving we juist midden in het bedrijfsleven staan en iedere beslissing die we nemen heeft gewoon effect op wat bedrijven in hun handelsrelatie met elkaar kunnen doen. En dan moeten wij veel meer van de daken schreeuwen. We moeten ook veel meer laten zien dat we er zijn en dat we meekijken met bedrijven en dat we daar ook een mening over hebben. Dus wat dat betreft zijn we veel nadrukkelijker aanwezig.
Michael van Asperen
En toen Coface bij jou, laat maar zeggen, aanklopte, want dat was waarschijnlijk wegen Hunt destijds, denk ik?
Monique Busch van Wijk
Nee, eigenlijk helemaal niet. Ja, in eerste instantie wel. Er was een vacature bij Coface voor manager informatiecentrum. Had ik bij een recruiter op gesolliciteerd, dat was ik afgewezen, want ik voelde het niet aan het profiel. En daar was ik het niet mee eens. Dus toen heb ik in mijn netwerk gekeken of er iemand was die een connectie had op een beetje hoog niveau bij Coface. En die heb ik dus met de countrymanager van Coface laten bellen. En dan ben ik uiteindelijk via de recruiter om daar toch aan tafel gekomen. En ja, ik voelde het natuurlijk gewoon wel aan het profiel. Dus uiteindelijk ben ik daar wel in dienst getreden, ja.
Michael van Asperen
Jij neemt niet nee voor een antwoord.
Cindy Smeele
Heb je later nog gecorrespondeerd met de recruiter?
Monique Busch van Wijk
Nee, ik moet wel zeggen dat we tot op heden die recruiter niet meer ingehuurd hebben.
Michael van Asperen
Maar ik krijg er toch even zo’n sitevraag. Zo’n sitevraag schiet er nu bij mij naar binnen nu je dit vertelt. Dat gebeurt natuurlijk best wel vaak dat er naar een profiel gekeken wordt. Tik dat alle boxes wat erop staat, terwijl wordt er echt naar de persoon gekeken. Dat is eigenlijk wat er dan een beetje bij jou gebeurde of niet?
Monique Busch van Wijk
Nou ja, wat misschien ook wel een beetje het geval was dat ze bij COFAS misschien nog niet helemaal scherp hadden wat ze nou precies zochten. Terwijl ik echt wel een heel goed idee had, een heel goed beeld wat je dan in die functie zou moeten doen. En ik had daar dan echt wel een plan voor ontwikkeld en dat was misschien niet per se het plan wat COFAS al op voorhand had, maar wel een plan wat ze uiteindelijk heel erg aansprak. Dus ja, het is een beetje push-and-pull strategie wat dat betreft. Je moet ook een beetje laten zien wat je te bieden hebt. En misschien zeggen ze dan wel, dat hebben we dan liever dan het profiel wat we in de instantie zelf opgesteld hebben.
Michael van Asperen
En die recruiter heeft niet heel goed doorgevraagd binnen de organisatie wat dan eigenlijk nodig was.
Monique Busch van Wijk
Dat laat ik aan de recruiter af.
Cindy Smeele
Het is ook een gevalletje waardecreatie in.
Monique Busch van Wijk
De rol natuurlijk hier.
Michael van Asperen
Vertel.
Cindy Smeele
Nou ja, ik bedoel, een plan hebben op het moment voorafgaand dat je solliciteert op een rol en daar een plan voor hebben, dat komt ook niet zo vaak voor.
Monique Busch van Wijk
Dus ja, daar kan je al spreken.
Cindy Smeele
Van een gevalletje waardecreatie eigenlijk al voorafgaand aan het feit dat je binnen bent.
Michael van Asperen
Dat is een goed punt. Maar ik moet zeggen, het past ook wel bij je karakter, moet ik zeggen. Ja, volgens mij wel. Toen was je binnen en je vertelde in het begin ook dat je ook een uitstapje hebt gemaakt. Volgens mij was dat het uitstapje binnen Coface. Was het Manager Enhanced Information Center?
Monique Busch van Wijk
Ja, dat was de functie waar ik mee binnenkwam. Dat durf ik nu bijna niet meer te vertellen. Er was eigenlijk helemaal geen vacature die daarvoor was, maar ik zat anderhalf jaar binnen Coface. En ik dacht, ik wil hier eigenlijk wel blijven, maar wat wil ik dan gaan doen? Dus toen had ik wederom een plan gemaakt en dat moest dan directeur operations en services worden. Dat had ik gepresenteerd aan de country manager, maar er was helemaal geen facturen. Dus het was eigenlijk gewoon een beetje een plan wat nergens terecht kwam. Maar dat heb ik wel volgehouden en uiteindelijk kregen mensen daar toch wel idee bij. En na een paar maanden was ik uiteindelijk directeur operations en services.
Michael van Asperen
En waarom was die functie nodig in jouw gedachte?
Monique Busch van Wijk
Als COFAS zijn we van oudsher een kredietverzekeraar. We verzekeren leverancierskrediet, maar om dat werk goed te kunnen doen verzamelen we heel veel informatie. We kunnen daar niet genoeg in nemen met de standaard informatie die je overal kunt kopen. Ik denk dat we dik 700 miljard aan leverancierskrediet verzekeren all over the world. Dus daar moeten we echt hele goede informatie voor hebben. Want de premies zijn eigenlijk heel erg laag als je een kredietverzekering afsluit, maar de risico’s zijn voor ons natuurlijk echt wel heel erg groot. En vanuit de strategie vanuit Coface was besloten om die informatie niet heel erg verborgen te houden, maar ook gewoon juist als een apart product in de markt te gaan zetten. Dus eigenlijk het goud wat we als kredietverzekeraar hadden, daarvan zeggen we van nou dat kun je ook zonder verzekering, kun je dat ook bij ons afnemen. Er zijn natuurlijk heel veel bedrijven die wel heel hele goede informatie willen hebben, maar helemaal niet het nodig vinden om daar verzekering voor af te sluiten. Die strategie die was er en ik dacht van nou dat wil ik eigenlijk wel doen, want in de tijd dat ik Aan de andere kant van de tafel als finance manager of financieel directeur zat, had ik deze informatie wel willen hebben. Dus daar heb ik mijn hand voor opgestoken en daar zijn we mee aan de slag gegaan.
Michael van Asperen
Dus eigenlijk jij ging op zoek naar, jij zag iets wat het bedrijf nodig had en daarin liet je eigenlijk je eigen waarde ook weer zien en dat het voor het bedrijf ook beter was om dit te doen. Dat het echt een toegevoegde waarde bood.
Monique Busch van Wijk
Het past ook heel goed bij mijn missie, waarom ik bij Coface zat. Want een kredietverzekering is een relatief onbekend product. Is misschien ook omdat het een verzekering heet. Heel veel verzekeringen die sluit je af en dan stop je de polis in de kluis. Hopen dat je hem nooit nodig hebt. Als je een kredietverzekering afsluit, moet je hem eigenlijk plasticiseren en op de hoek van je bureau leggen. Want je bent heel de dag gewoon in de geest van de verzekeringen aan het handelen. Je hebt ook heel veel contact met de verzekeraar. Heel anders dan wanneer je een opstalverzekering of brandverzekering afsluit. Daar heb je eigenlijk heel weinig contact met de verzekeraar, totdat het echt misgaat. Maar het stuk van cofas, de toegevoegde waarde in een kredietverzekering, zit echt aan de voorkant, aan het voorkomen van schade. Ik vind dat wij veel meer van de daken moeten schreeuwen wat die toegevoegde waarde van de kredietverzekeringen is. En dan niet zozeer het negatieve stuk van je kunt een risico afdekken, als je schade hebt wordt dat vergoed. Maar echt aan de voorkant van nou we helpen je om te beoordelen met welke klanten je goed zaken kunt doen en tegen welke voorwaarden. Dus ik vind eigenlijk dat aan iedere bestuurstafel over kredietverzekering nagedacht moet worden. Ik zeg niet dat iedereen een kredietverzekering nodig heeft, absoluut niet, maar je moet daar heel goed over nadenken. Past dit in onze bedrijfsvoering en voegt dat iets toe aan de plannen die we hebben. En als je nou begint met die informatie, dan ben je eigenlijk veel toegankelijker voor alle partijen om te laten zien welke toegevoegde waarden je kunt bieden. En ik denk ook op het moment dat partijen met onze informatie aan de slag gaan en dus heel goed zien van nou wat is nou eigenlijk het risico wat in mijn debiteurenportefeuille zit, ja dan heb je een heel ander gesprek over verzekering want dan kunnen ze heel goed die afweging maken van nou welke risico lopen we en past dat bij de risicoacceptatie die we binnen ons eigen bedrijf kennen of zeggen we dat willen we afdekken en dan nou dan komt de kredietverzekering in beeld.
Michael van Asperen
En in hoeverre speelde ook de transformatie die het bedrijf onderging? Want kredietverzekering is één van de dingen die jullie doen. Maar jullie zijn ook gespecialiseerd in data. Iedereen is met data bezig. Maar in het verschaffen van bedrijfsinformatie, als ik dat goed zeg. In hoeverre heb jij daar ook een rol in?
Monique Busch van Wijk
Dat deden we natuurlijk al. Die informatie hadden we eigenlijk al, maar die hielden we heel goed verborgen. Omdat we dachten dat is onze unieke kwaliteit. De stap die we gezet hebben is ontschouwd en dat willen we ook gewoon delen met andere partijen in de markt. Want als het goed is om 700 miljard risico te beheersen, en dat is het, want we doen het hartstikke goed als verzekeraar, dan is het voor heel veel andere bedrijven ook hele goede informatie. Dus het is niet dat we zijn gaan specialiseren. Het is meer dat we de zaken die we voorheen eigenlijk alleen intern gebruikten, dat we die ook nu apart in de markt aanbieden. Hetzelfde doen we met onze incasso diensten. We hebben vanuit de verzekering een eigen incasso bedrijf. All over the world kunnen wij vorderingen incasseren. Dat deden we in het verleden alleen voor onze verzekerde vorderingen en tegenwoordig doen we dat ook gewoon voor andere klanten.
Michael van Asperen
Eigenlijk de pareltjes die je hebt. Vercommercialiseren is misschien niet helemaal het mooie woord, maar er zijn wel nieuwe businessmodellen mee aan het opzetten. En jouw rol daarin, was jij dan driver of hoe moet je dat dan zien?
Monique Busch van Wijk
Ja, ik ben echt wel een karttrekker. Ik zie overal altijd wel een leuk plan in. Ik houd er ook heel erg van om nieuwe dingen te ontdekken. Dus ik heb daar wel in vooraan gestaan om daarmee aan de slag te gaan. Wat ik zeg, het past heel erg in mijn missie om alle bedrijven over kredietverzekering na te laten denken. En om alle bedrijven gewoon te helpen met het ontwikkelen van hun eigen bedrijf. En het laten groeien. Een heel simpel voorbeeld. Stel je wilt gaan exporteren naar een land wat je niet kent. Dat is al ingewikkeld genoeg. Wat voor product ga je daar precies aanbieden? Via welke kanalen? Hoe werkt dat dan precies? Dan moet je eigenlijk ook nog een oordeel vormen over de klanten waar je dan zaken mee gaat doen. Dat hoef je niet zelf te doen. Dat kun je gewoon aan een kredietverzekeraar overlaten. Want die kent al die partijen in dat land al. Want die heeft gewoon heel veel klanten die ook zaken doen met die partijen. Dus waarom zou je daar zelf heel veel tijd en moeite in steken? Waarom zou je je gewoon niet laten ontzorgen?
Michael van Asperen
Ja, dat is een goede oproep voor mensen.
Monique Busch van Wijk
Bij deze.
Michael van Asperen
En hoe lang heb je op die plek gezeten van directeur operations?
Monique Busch van Wijk
Bijna twee jaar.
Michael van Asperen
En toen dacht je, ik wil nu CFO worden?
Monique Busch van Wijk
Nee, dat dacht ik dan weer niet. Dat is eigenlijk de enige stap binnen Coface die ik niet zelf bedacht heb. Wij groeien knetterhard binnen Coface. Zo hard dat het echt piept en kraakt in de organisatie. We blijven eigenlijk altijd een beetje erachteraan rennen, omdat die ontwikkeling zo enorm hard gaat. Als directie zagen we dat, toen kwamen we eigenlijk tot de conclusie van we moeten wel die directie verstevigen, want we moeten ook iemand hebben die aan die organisatie gaat bouwen, want we zijn nu wel heel succesvol in de markt, maar ondertussen onze organisatie blijft er achteraanrennen.
Michael van Asperen
Intern zie je dat je continu achterloopt eigenlijk.
Monique Busch van Wijk
We lopen continu achter. We hebben heel lang geen CFO gehad binnen Coface. En dat ging qua rapportage eigenlijk allemaal wel prima. Gewoon qua financiële rapportage. Maar echt qua stuurinformatie, daar zaten we toch nog wel op een onderontwikkeld niveau. Ik vind ook dat je als je heel erg hard groeit in een organisatie dan moet finance niet de remmende factor zijn, maar moet dat juist heel erg stimuleren. Dus je zult als finance afdeling ook heel erg op zoek moeten gaan op wat voor manier kunnen wij zorgen dat die organisatie gewoon net zo hard blijft groeien als wat die deed. En ik heb naast de finance afdeling ook de transformation office in mijn portefeuille. Dat is de afdeling die op dit moment heel druk met customer experience en met lean bezig is. Dus we zijn eigenlijk vanaf twee kanten zijn we die organisatie aan het verstevigen. Dat is wel heel erg leuk om te doen en als een echte financial ook wel echt wel weer terug in mijn comfortzone. Dus meer dat we zagen van nou die organisatie daar moet iemand intern mee aan de slag dan dat ik zelf weer bedacht had van nou ik ben het alweer zat ik moet iets nieuws doen.
Cindy Smeele
En waar bestaat jullie directieteam uit, behalve de CEO en jij als CFO?
Monique Busch van Wijk
Ja, we hebben directeur RISK. Binnen een verzekeraar is natuurlijk het RISK onderdeel heel erg belangrijk. We hebben een commerciële directeur zitten. Dat is altijd een bijzonder spanningsveld binnen verzekering. Normaal gesproken is op het moment dat Sales met een mooi deal binnenkomt, staat iedereen op de tafel te dansen en is iedereen gelukkig. Zo werkt dat bij een verzekeraar niet. Dan gaat de afdeling Risk er nog eens even serieus naar kijken of we dat eigenlijk wel willen. Of klanten dan wel klant mogen worden. Dat is natuurlijk echt heel lastig voor sales. Maar aan de andere kant, ik zei net, we hebben 700 miljard te managen. Dus we moeten daar qua risico ook echt heel zorgvuldig naar kijken. Dat spanningsveld, daar moet je heel Daar moet je heel serieus mee omgaan, want als je geen limieten geeft, loop je natuurlijk ook geen risico. Dat is het allerfijnste. Maar zonder schade geen verzekering. Je moet natuurlijk ook je toegevoegde maandagsverzekeraar laten zien. En uiteindelijk, wij zien ook niet alles. We hebben geen glazen bol. We weten heel veel. We weten ook vaak meer dan wat er in het Financieel Dagblad te lezen is, maar we weten niet alles. Soms worden we ook nog wel eens verrast. Dus we hebben commercieel risico in de directie zitten. We hebben ondertussen ook alweer gewoon een directeur Operations & Services zitten die de andere afdelingen van mij heeft overgenomen. En de HR-afdeling hebben wij in directie. En natuurlijk de country manager die zorgt dat iedereen bij elkaar blijft.
Michael van Asperen
Dan ben je de CEO.
Monique Busch van Wijk
Ja, dat is de CEO. Dat noemen wij de country manager binnen Coface, maar dat is vergelijkbaar met de CEO.
Michael van Asperen
Het is best een grote directie met zeven mensen.
Monique Busch van Wijk
Het is een grote directie, maar ik denk dat er veel te doen is binnen Coface. Dus dat het ook goed is dat alle afdelingen goed vertegenwoordigd zijn binnen directie. We zijn flink de winkel aan het verbouwen, terwijl we eigenlijk ook gewoon doorgaan. Dus het is wel goed als daar echt serieus aandacht aan besteed wordt. Ik zeg niet dat we dat de komende tien jaar zo blijven doen, maar voor nu is het wel echt heel fijn om daar wat meer mensen aan de kaart te trekken.
Michael van Asperen
Zat je al wel in die directie toen je directeur operations was?
Monique Busch van Wijk
Ja, dat was wel onderdeel van mijn plan dat ik dan onderdeel van directie zou worden.
Michael van Asperen
Dan krijg je ineens een andere positie als CFO zijnde. Dan heb je toch weer een iets andere profiel. Je hebt nog steeds hetzelfde profiel, maar je kijkt natuurlijk met een andere blik. en waarschijnlijk in die directie daarna vanuit directeur operations. Merk je dat er dan een verschil in dynamiek, een dynamiek verandering eigenlijk is in die board? Of dat je denkt, oh heb je eerst een CFO? We hebben al zo’n risk officer die gaat ons zitten vertellen. Heb je haar ook nog? Zijn ze met z’n tweeën?
Monique Busch van Wijk
Nou iedereen was wel gewend dat ik me overal mee bemoeide. Dat deed ik als Director of Operations Services eigenlijk meer op eigen titel, dan dat ik daar vanuit mijn functie echt bevoegd toe was. Als CFO mag je je natuurlijk gewoon overal mee bemoeien, dus dat is wel heel fijn. Daar kijken mensen eigenlijk niet meer zo raar van op. Waar ik wel veel nadrukkelijker op zit, is ook gewoon op een beheersing van de kosten. Ik vind gewoon wel dat we ook onze kosten in controle moeten houden, en zeker als een organisatie heel hard groeit. Voor je het weet lopen die kosten ook gewoon helemaal uit de pas. Dus ik ben wel nou regelmatig een die zegt, ja jongens, maar moeten we daar nou echt geld aan uitgeven? Is dat echt nodig of kan het misschien ook een tandje minder?
Michael van Asperen
Zullen ze het leuk vinden, zo’n vraag?
Monique Busch van Wijk
Ik vind het een hele goede vraag, dus eigenlijk niet zo heel interessant of het leuk is. Ik vind het gewoon een hele goede vraag. We hebben het budget met elkaar afgesproken en ik vind dat we er alles aan moeten doen om dat budget te halen.
Michael van Asperen
Stel je voor dat er nieuwe initiatieven nodig zijn om die groei nog verder te stimuleren, dan sta je daar wel achter?
Monique Busch van Wijk
Ja enorm. We hebben heel ambitieus groeipad gedefinieerd. Dat gaan we niet bereiken door maar te doen wat we altijd deden in het verleden. We willen ook niet gewoon meegroeien met het inflatiepercentage. We willen gewoon veel harder groeien. En daar moeten we ook echt wel wat voor doen. Kredietverzekeraars zijn heel bescheiden, een beetje op de achtergrond. Er zijn heel veel mensen die nog geen eens weten wat een kredietverzekering is. Dus ja, dan moeten we ook wel zorgen dat we in de markten te vinden zijn en dat we van ons laten horen. Dus ik ben heel erg voor investeren om te zorgen dat je door kunt groeien.
Michael van Asperen
Ja, en hoe is het nou om nu CFO te zijn? Als jij even op terugkijkt, even kort.
Monique Busch van Wijk
Ik vind het heerlijk. Wat ik zeg, het is echt terug in mijn comfortzone. Ik doe hele leuke dingen. Wat ik heel erg leuk vind als CFO is dat je… Nou, we hebben Coface in Nederland. We zijn met ruim honderd mensen. Maar we zijn ook onderdeel van een heel groot concern. Coface is van origine Frans, beursgenoteerd. Ik denk ruim 4.500 medewerkers wereldwijd. En als CFO ben je er eigenlijk als geen ander van bewust dat je onderdeel bent van dat grote internationale concern. Terwijl op het moment dat je weer naar Breda rijdt, dan stap je eigenlijk weer gewoon in je MQW onderneming.
Michael van Asperen
Is dat een redelijk vrije relatie die jullie hebben met Franken? Want je hoort nog wel eens dat Franse bedrijven er erg strak op zitten. En voor het wezen zit een heel Frans bestuur. Stereotyperend hè?
Monique Busch van Wijk
Ja, dat is lekker stereotyperend. We hebben natuurlijk best onze uitdagingen in de cultuur verschillen. Wij Nederlanders vinden altijd dat we moeten vertellen wat we ervan vinden. Zo werkt dat in de Franse cultuur niet altijd. Iemand heeft vast tegen mij gezegd, maar dan vragen de Fransen of je nog verbeterpunten hebt. En dan denken de Nederlanders dat die Fransen verbeterpunten willen horen. Ja, zo zijn wij. Dat doen we natuurlijk ook goed bedoeld. Dus daar probeer ik wel heel goed in te manoeuvreren. En ja, op zich heb je ook gewoon regels nodig als je met 4500 man bent in 100 landen actief. Kijk, als je dan uiteindelijk gewoon de cijfers wil consolideren, is het wel fijn als iedereen dat een beetje op dezelfde manier registreert. Je moet gewoon doen wat je afspreekt. En je moet laten zien dat je dat op een hele verstandige manier doet. En dan heb je voldoende vrijheid. Regels is er niks mis mee.
Michael van Asperen
Misschien is het voor jou wel een beetje herkenbare situatie. Niet Franse, Belgische moeder?
Cindy Smeele
Belgisch, gedeeltelijk Amerikaans ook. Ja het is heel herkenbaar wat je zegt inderdaad om gewoon vanuit een directierol van een mkb bedrijf om naar boven te kijken letterlijk en daar ook je weg in te vinden om de goede dingen met elkaar te blijven doen. Dat is vooral belangrijk. Zeker herkenbaar. Wat me ook nog wel even intrigeert, Monique, is… Ik vind het echt fantastisch om te zien hoe je jouw rol als CFO invult. Een soort van bijna niet de CFO’s, zeg ik dan maar eventjes heel stiekem. En waar ik nieuwsgierig naar ben, is hoe verhoudt zich dat met jouw CEO? Hoe werken jullie daarin samen? Want ik hoor jou ook allerlei dingen zeggen waarvan ik dan denk… Michael en ik hebben een tijd geleden vanuit de VRC de nieuwe rol van de CFO samen belicht. En ik kan me nog heel goed herinneren dat een van die nieuwe taken van de CFO van de toekomst was co-pilot zijn. Nou, ik zie jou niet echt als co-pilot, zeg maar.
Monique Busch van Wijk
Zo voel ik me wel. De CEO heeft natuurlijk ook al een tijdje aan mij kunnen wennen voordat ik CFO werd. Dus die wist heel goed waar hij aan begon. Wij werken enorm goed samen, waar ik heel erg gefocust ben op die interne organisatie en zorgen dat alles goed staat, zodat onze processen efficiënt verlopen, dat we heel hard kunnen groeien zonder dat we continu nieuwe medewerkers moeten aannemen. Is hij heel erg gericht op de buitenkant, op de sales, op het vertegenwoordigen van Coface, zowel hier in de markt als binnen de Coface organisatie. Dat gaat eigenlijk heel erg goed. Waar hij ongelooflijk veel kennis heeft van het kredietverzekeringsvak heb ik dat veel minder. Ik weet ondertussen ook echt wel hoe Polens eruitziet, maar we kunnen echt discussies op kantoor hebben over voorwaarden in Polensen, dan haak ik echt wel af, ook al ben ik een halve jurist. Daar heeft hij ongelooflijk veel verstand van, dus hij is veel meer in de diepte van het product en hoe je dat in de markt neerzet en ik ben veel meer van het interne stuk.
Michael van Asperen
Wat ik wel grappig vind als je het hebt over jouw persoonlijke waardecreatie voor de organisatie zitten we volgens mij ook in het feit dat je heel erg sterk bent in hetgene wat je doet vanuit het finest vakgebied. Maar toch ook heel erg, laat ik zeggen, uitdagend bent naar de rest in alles wat we doen. Is dat dan, is het nodig? Is het zinvol? Niet zozeer om het af te fikken, maar meer om mensen na te laten denken. Dat je steeds vanuit een breed plaatje zit te kijken. Waar zijn we nu mee bezig? Is het goed of niet? En wat hebben we nodig?
Monique Busch van Wijk
En daar komt ook een beetje ons ambitieuze groeiplan vandaan. We hebben een heel mooi getal voor onszelf in gedachten en ik zeg niet dat we dat getal gaan halen, maar het is juist bedoeld om mensen te laten nadenken hoe we op een andere manier kunnen werken, hoe we succesvoller kunnen zijn dan wat we de afgelopen jaren deden. En ik denk ook dat we daar als organisatie heel veel beter van worden, maar dat het ook voor heel veel mensen gewoon echt heel uitdagend is om zichzelf te blijven ontwikkelen, om te kijken waar je beter kunt.
Cindy Smeele
En welke uitdaging zie je voor jezelf daarin op de korte termijn?
Monique Busch van Wijk
Nou ja, die interne organisatie is echt wel een flinke uitdaging. Qua managementrapportage hebben we ook nog wel echt een flinke klus te doen. Net eigenlijk als bij iedere verzekeraar zijn onze IT-systemen nou niet top of the bill. Dus we moeten daar nog echt wel flinke slag in maken hoe we verschillende systemen met elkaar kunnen combineren. Ondertussen zijn we ook wel met een nieuw ERP-systeem bezig. Dat doen we dan vanuit het hoofdkantoor. Dus ja, er liggen nog voldoende uitdagingen. En toen ik in december begon, dacht ik dat ik hele grote stappen kon zetten. Ja, nu is het juni en dan denk ik, oh ja, ik heb eigenlijk nog… Ik heb wel hele grote stappen gezet, maar ben nog niet noodzakelijkerwijs dichter bij mijn doel gekomen. Er was toch nog wel wat meer te doen dan ik in instantie dacht.
Michael van Asperen
Maar soms heb je ook helemaal niet door wat voor stappen je maakt tot je op een gegeven moment op het punt bent en dan kijk je terug en dan denk je, oh er is eigenlijk toch wel veel gebeurd.
Monique Busch van Wijk
Nou die discussie hadden we van de week toevallig. Is het glas halfleeg of is het glas half vol? Het is ook een beetje alsof je een berg op gaat en die top is natuurlijk gewoon heel ver weg. En af en toe moet je even achteromkijken om te kijken welke afstand je al afgelegd hebt. Die top is inderdaad nog steeds ver weg, maar die afstand die we afgelegd hebben is al best wel goed. Daar zijn we al best wel tevreden over. En ja, we moeten nog heel veel doen, maar heel veel dingen zijn echt al wel prima.
Michael van Asperen
En wat volgens mij ook best wel lastig is in dat soort verandertrajecten of verbetertrajecten, of noem dan maar als je van A naar B toe gaat, is dat je wil zelf natuurlijk altijd harder, want je weet waar je naartoe wil. En het meekrijgen van de mensen blijft altijd, niet zozeer dat ze niet mee willen, maar het negen van het tien gaat altijd iets langzamer dan dat je zelf zou willen.
Monique Busch van Wijk
Ja, vreselijk. Ja, dat is wel mijn valkuil. Ik heb natuurlijk een hele duidelijke missie. Ik zie het ook heel duidelijk voor me. Ik zie echt heel duidelijk waar we naartoe moeten. Alleen ja, niet iedereen in de organisatie ziet dat in hetzelfde tempo met mij natuurlijk. Dus ik word wel regelmatig, en daar is onze CEO dan ook wel een hele goede sparringpartner in, wel heel regelmatig even teruggetrokken van let op. Je gaat eigenlijk te snel voor de rest. De rest kan jou niet meer volgen. Ze willen heel graag mee. Maar je moet wel even goed vertellen wat je voor plannen bent. En er zijn ook natuurlijk verschillende soorten mensen die we in de organisatie hebben. Ik ben zelf een beetje van pipi langkous. We gaan gewoon op weg en ondertussen zien we wel wat we tegenkomen en dan lossen we dat wel op. Maar er zijn natuurlijk heel veel riscomensen binnen in het huis. Die willen natuurlijk liever aan de voorkant gewoon een hele goede riscoanalyse maken wat je tegen zou kunnen komen. En wat gaan we daar dan aan doen? Dat duurt mij natuurlijk allemaal veel te lang. Ik zou gewoon denken, we gaan wel. En als we die beren op de weg zien, dan lossen we dat wel op. Maar het is natuurlijk wel heel goed om gewoon even stil te staan en te zorgen dat de rest ook mee kan. Want uiteindelijk wil je wel met al die honderd mensen vooruit. Ik kan natuurlijk niet in mijn eentje dat groeiplan realiseren.
Michael van Asperen
God, wij moeten gaan samenwerken. We hebben exact dezelfde mindset.
Monique Busch van Wijk
Toch Cindy?
Cindy Smeele
Twee pipi’s.
Michael van Asperen
Ik denk dat het ook wel goed is om die mix een beetje in een bedrijf überhaupt te hebben. De pipi-langkousen die gaan, positief bedoeld. En anderzijds de mensen die er dan iets meer in de structuur proberen te werken. Volgens mij als je alleen maar het ene doet, kom je er misschien ook niet helemaal. En als je alleen maar het andere doet, kom je er ook niet.
Monique Busch van Wijk
Nee, de kracht zit echt wel in de combi.
Michael van Asperen
Ja, dat heb ik ook geleerd.
Monique Busch van Wijk
Ja, dat moest ik ook wel leren. Dat zit er bij mij ook niet van natuur in, maar dat heb ik wel geleerd.
Cindy Smeele
De kracht zit hem natuurlijk ook inderdaad in het tandem wat je beschrijft met de CEO. Dat je daarin gewoon elkaar heel goed kan spiegelen en reflecteren. Met het grote doel voor ogen, wat hetzelfde is. En dat is dan mooi, om dat een beetje in die context te zetten.
Monique Busch van Wijk
Absoluut.
Michael van Asperen
Nu wil ik even naar het puntje waardecreatie, want in het begin hadden we het er al even over. En jij zei ook van het is voor mij meer dan alleen maar het financieel gedreven aspect. Waar ik bij dit thema elke keer aan moet denken, en volgens mij zijn we allebei ook op hetzelfde event geweest, waar op een gegeven moment iemand sprak over waardecreatie, Plunair en een van de, volgens mij de eerste zin die hij letterlijk zei was, we hebben Fendex KBB van de beurs geplukt. We hebben alles vastgoed verkocht, het heeft ons 3 miljard opgeleverd en ik snap niet dat de directie dat zelf niet heeft bedacht. Het eerste wat bij mij opkomt is, jammer dat is toch geen waardecreatie, dat is gewoon geld ergens uithalen. Maar het is best wel lastig om bij waardecreatie volgens mij… het niet gelijk terug te brengen naar geld. Heb ik altijd het idee, want heel vaak discussies zijn altijd heel mooi erover, maar praktisch makende komt het toch vaak weer neer op de euro’s aan de onderkant. Voor mijn gevoel persoonlijk, maar ik weet niet hoe jij er tegenaan kijkt.
Monique Busch van Wijk
Nou, dat hoeft natuurlijk niet. Je hebt wel mensen die alles in de euro’s willen terugrekenen. Dat is misschien ook wel een beetje kenmerk van een financial, maar ik denk dat die veel breder zit. Waar de creatie zit voor mij ook in het feit, hoe kun je ondernemingen helpen in hun groeiplannen? Hoe kun je medewerkers laten groeien in hun carrière? Ik denk zeker nou met heel veel jonge mensen vinden het natuurlijk super lastig wat ze kunnen doen. Ik denk dat ze uiteindelijk ook veel meer gaan jobhoppen dan wat we vroeger zagen. Maar ja, hoe kun je ze daar dan toch in begeleiden? Ik heb dan vooral ook wel weer gekeken naar jonge vrouwen. Hoe kun je jonge vrouwen nou in hun carrière begeleiden? Als ik dan zie wat ik zelf al die jaren heb meegemaakt, dat vond ik vroeger allemaal heel normaal. En dan denk ik, ja, dat zou tegenwoordig echt niet meer door de beugel kunnen. Ik zei net al, ik ben ooit ontslagen. Nou, die redenen die daar toen achterlagen, dat zou je vandaag de dag, zou je daar bij een rechter echt niet meer mee wegkomen. Maar toen was dat eigenlijk gewoon best wel normaal en geaccepteerd. Dus ik ben daar ook wel bezig van hoe kun je dan zorgen dat die vrouwen zich goed ontwikkelen. Niet alleen omdat ik zelf vrouw ben, maar omdat dus ook wel wetenschappelijk bewezen is dat diversiteit tot een beter bedrijf leidt. Maar ik denk dat waar de creatie er ook wel in zit, draag je maatschappelijk je steentje bij. We zijn, Kovast zit in Breda, het hoofdkantoor staat in Breda in Nederland. We proberen ook daar wel heel erg te kijken. Waar kunnen wij daar onze bijdrage leveren? Want wij zijn een gezond bedrijf. We maken winst. Onze medewerkers hebben het allemaal goed. Maar er zijn natuurlijk ook heel veel mensen die, omdat je wieg toevallig op een andere plek staat, niet dezelfde kansen krijgen. Daar zit voor mij ook heel erg die waardecreatie in. Wat laat je achter? En dat zijn niet alleen maar die euro’s en ook zeker niet alleen maar aandeelhouderswaarden.
Michael van Asperen
Is dat ook een reden waarom jullie als COFAZ zijn aangesloten bij de ondernemersvereniging in Breda?
Monique Busch van Wijk
Ja, absoluut. Dat is een organisatie in Breda die bedrijven en goede doelstichtingen bij elkaar brengt. om te kijken wat je voor elkaar kunt betekenen. En dat werkt eigenlijk twee kanten op. Enerzijds worden de bedrijven eigenlijk uitgenodigd van nou, kom nou een keer helpen. Dat zit niet zozeer in de zin van geld geven, maar echt handjes of kennis. Er zitten juristen bij die helpen dan met het opstellen van contracten. We zijn een tijdje terug, er is altijd een jaarlijkse klusdag. Toen zijn we bij allerlei sportverenigingen gaan helpen. Als je dan ziet wat je dan in de middag eigenlijk kunt doen op zo’n sportvereniging. We waren bij een voetbalclub met 15 man en als je dan allemaal drie uur gewerkt hebt, heb je gewoon een werkweek weggetikt daar. Dus dan kun je echt wel hele grote stappen zetten. Op die manier proberen we echt wel te kijken van waar kunnen we dan onze toegevoegde waarde leveren. We zijn als COFAZ ook echt met die organisatie bezig van wat voor goede doelen zijn er dan? Wat zouden we kunnen doen? Waar worden we blij van? Ik word er zelf altijd heel erg blij van om iets met kinderen te doen. Maar ook wat ik net zei, ik zie mijn kinderen hebben eigenlijk heel veel kansen en er zijn ook gewoon kinderen omdat hun wichtje ergens anders stond dat ze minder kansen hebben. En misschien hebben collega’s die slaan meer aan op ouderen of op dieren. We zijn met dik 100 man, dus wat mij betreft kiezen we meerdere projecten om aan bij te dragen. En anderzijds kunnen die stichtingen ons ook wel weer een spiegel voorhouden met waar wij mee bezig zijn en welke impact wij hebben. Dus het is een hele mooie organisatie.
Michael van Asperen
Dus eigenlijk die waardecreatie zit bij jou enerzijds in het ontwikkelen van je mensen. Natuurlijk in hetgene wat je doet voor je klanten. In die ontwikkeling van jullie producten en diensten. En anderzijds ook dus in je omgeving. Niet zozeer je omgeving die je klanten zijn, maar meer je maatschappelijke omgeving.
Monique Busch van Wijk
Ja, zeker wel.
Cindy Smeele
Ik vind het ook wel mooi om te horen dat je niet alleen maar, je benoemt er ook zeker doelen in, maar ik denk überhaupt dat je in staat bent om als top van je organisatie ook met name bewustwording te creëren dat waardecreatie meer is dan materialiseren en dat dat de maatschappij is, je collega’s, het bedrijf zelf. Dat vind ik wel heel mooi en ik heb daar gelijk ook een vraag over. Wat zou je droom in dat opzicht nou zijn? Wat zou jouw droom nou zijn als je kijkt naar Kovas over twee jaar? En dan niet zozeer qua groei, maar qua waarde creatie.
Monique Busch van Wijk
Die droom zit er dan toch ook, die sluit heel goed aan bij de missie die ik heb, dat ik wil dat we in dat bedrijfsleven laten zien van wat er eigenlijk allemaal mogelijk is, dat bedrijven kunnen ontzorgen. Droom zit er ook in dat iedereen weten wat COFAS is en wat we doen. Dat vind ik, daar zie ik ook bij onze salesmensen, we moeten nog heel vaak uitleggen wie COFAS is en wat de kredietverzekering is. En daaraan gekoppeld, en daar doen we ook wel, daar moeten we wel toegeven, bij dat betrokken ondernemers bereda zitten we ook wel een beetje voor de lokale nauwensbekendheid. Dat ik ook wil dat mensen trots op zijn dat ze bij COFAS werken. En niet als je op een verjaardagsfeestje bent dat je dan moet uitleggen waar je eigenlijk werkt. Dus ik zie hem eigenlijk in de hele breedte van waardecreatie dat mensen weten dat we er zijn, mensen weten wat we doen en dat iedereen ook ziet van hey, zij doen ook gewoon meer dan alleen maar kredietverzekering. Ze voegen ook gewoon echt iets toe. We moeten gewoon onze plek nemen in deze maatschappij.
Michael van Asperen
Volgens mij moeten we ook wel concluderen dat dit soort initiatieven, die heel erg goed zijn, uiteindelijk ook wel wat geld zullen kosten. Aan de ene kant. Aan de andere kant hoop je natuurlijk ook wel dat het weer wat oplevert, doordat je mensen betere dingen, meer toegevoegde waarde gaat brengen in je bedrijf. Naast bekendheid, hoger wordt, allemaal dat soort dingen. Zou wat meer focus op dingen als ontwikkelen, je maatschappelijke rol, ook wat aan je winstgevendheid mogen kosten?
Monique Busch van Wijk
Ja, waarbij ik me afvraag of dat ten koste gaat van je winstgevendheid. Dus ik zie wat wij nu binnen Breda doen. We hebben niet alleen betrokken ondernemers Breda, we zijn ook betrokken bij het jeugdontbijt Breda. Er zijn nog heel veel schoolkinderen die zonder ontbijt naar school worden gestuurd. Daar gaan wij de komende drie jaar flinke bijdrage in doen. En dan zowel qua sponsoring, maar ook we gaan dan het rondbrengen van het ontbijt gaan wij een bepaalde route voor onze rekening nemen. Ja, dat kost tijd, ja, dat kost geld. Uiteindelijk denk ik, doordat medewerkers dat ook superleuk vinden en daar ook echt heel erg trots op zijn, dat het onder aan de strepen helemaal niks kost, dat het juist heel veel oplevert. En misschien ook wel dat als wij straks weer factuurs hebben en proberen mensen van het HBO te werven, ze denken van dat is een leuk bedrijf. Die zijn niet alleen maar bezig met geld te verdienen voor de aandeelhouder, maar die zijn ook gewoon betrokken hier in de stad. Daar wil ik wel graag werken.
Cindy Smeele
En dat is heel belangrijk nu voor de jongeren doelgroep.
Monique Busch van Wijk
Dus dan kost het helemaal niks. Dan levert het eigenlijk alleen maar op.
Michael van Asperen
Maar je focus qua stakeholders verandert wel. Waar vroeger natuurlijk altijd je aandeelhouders de belangrijkste stakeholder was, kijk je nu naar veel meer een balans in verschillende stakeholders.
Monique Busch van Wijk
Ja, maar dat is natuurlijk ook wel de ontwikkeling in de maatschappij. We hebben natuurlijk ook allerlei duurzaamheidsrapportages waar we mee aan de slag gaan. Iedereen wordt ook wel geholpen om veel breder te gaan kijken dan alleen maar die aandeelhouders. Ja, een beperkte blik.
Michael van Asperen
Ja, en ik vind gewoon jouw persoonlijke, de drive daarin, die merk je ook echt heel erg. Je vindt het ook belangrijk om dingen voor anderen te doen. Jouw enthousiasme, in hoeverre, ja ik weet even de Nederlandse woorden niet, maar rub dat af op jouw finance team. Hoe zie je dat terugkomen?
Monique Busch van Wijk
Ja, dat slaat uiteindelijk natuurlijk gewoon over. Het is natuurlijk heel moeilijk om met mij te werken en dan mijn enthousiasme te negeren.
Michael van Asperen
Als ik trouwens het eerste gedeeltje van die zin pak, dan heb ik een hele leuke zin. Het is heel moeilijk om met mij te werken.
Monique Busch van Wijk
Nee, maar ik probeer daar ook iedereen in te enthousiasmeren. Wat ik ook net zei, weet je, er is echt veel werk aan de winkel. Daar kunnen we heel erg chagrijnig aan doen over wat er allemaal nog niet geregeld is. We kunnen ook echt heel blij zijn over hetgeen wat wel geregeld is en daar enthousiast mee aan de slag gaan. Het moet uiteindelijk ook gewoon leuk zijn. Je zit meer met je collega’s bij elkaar dan dat je met je partner en kinderen zit. Dus laten we dan zorgen dat we het ook gewoon heel erg naar ons zin hebben.
Michael van Asperen
Maar je ziet dus wel echt de beleving van jouw finance organisatie bijvoorbeeld echt wel tot leven komen.
Monique Busch van Wijk
Nou vind ik dat wel bij iedere afdeling waar ik bij Covas bij gewerkt heb dat dat het middelpunt is van het verzekeringsbedrijf. Maar bij finance vind ik dat ook echt heel erg. Ook Finance heeft een beetje de neiging om aan de zijkant te blijven staan van wat er gebeurt binnen het bedrijf. Terwijl ik denk nee, we moeten gewoon de midden in gaan staan. We moeten zorgen dat we de linking pin zijn naar alle afdelingen. Dat we kunnen laten zien wat er gebeurt. Dat we goede rapportages kunnen maken. Dat we toegevoegde waarde leveren. Dat we met oplossingen aankomen hoe dingen efficiënter kunnen. Dus we mogen als finance eventuele mag je echt je plek innemen binnen het bedrijf. Je hoeft niet aan de zijkant te blijven staan. Dat is helemaal nergens voor nodig. Iedereen doet mee. Het is niet alleen maar commercie of risken wat zijn rol speelt. We hebben iedereen nodig. Dus eist die rol dan ook maar gewoon op.
Michael van Asperen
Wil je een vraag stellen?
Cindy Smeele
Nee, ik kan het alleen maar heel enthousiast beamen.
Michael van Asperen
Als we even naar je financiële afdeling kijken, want je zegt dat het ontwikkelen van mensen enorm belangrijk is. Welke stap heb je nu genomen om die ontwikkeling in de financiële afdeling te krijgen? Wat heb je daar al kunnen doen?
Monique Busch van Wijk
Ja waar we nu binnen het financiële afdeling mee bezig zijn is om iedereen ook op de plek te zetten waar hij heel blij van wordt. Het finance team is niet zo vreselijk groot dus er zijn altijd wel werkzaamheden die iemand moet oppakken terwijl hij dat eigenlijk niet zo super leuk vindt. Maar we zijn, we proberen echt die taken te verdelen zodat iedereen echt doet waar hij happy van wordt. Ik zit natuurlijk nu nog niet zo heel lang op finance, maar bij andere afdelingen was ik ook wel heel erg bezig met wat willen mensen nu. Willen mensen nou ook gewoon doorgroeien binnen COFAS? Vroeger was dat niet zo heel vanzelfsprekend dat je ging doorgroeien binnen COFAS. van junior naar senior of van account officer naar account manager. Maar daar zijn we de afgelopen jaren ook wel echt een ontwikkeling in gegaan. Ik denk dat we misschien vorig jaar wel veertig mensen op een andere plek hebben gezet. Niet alleen mensen die doorstromen, maar ook mensen die nieuw binnenkomen. Soms hebben we vacaturen en dan uiteindelijk zijn er drie mensen die opschuiven en komt er een nieuw iemand bij. Dus dan zijn we vier mensen aan het inwerken. Dat trekt natuurlijk ook wel een wissel op de organisatie. Dus enerzijds vinden we dat heel leuk, want je krijgt natuurlijk gewoon qua ervaring hele rijke mensen. Het is natuurlijk heel goed als mensen van alle afdelingen verstand hebben. En dan als je bijvoorbeeld op commerciën zit, is het heel goed om te weten wat er uiteindelijk bij finance gebeurt met de facturen. Is het aan de voorkant niet goed inregeld, dan is het aan de achterkant slecht geregeld. Dus daar sta ik heel erg achter. Ik vind het ook heel leuk als mensen eigenlijk kriskras door de organisatie gaan met hun carrière. Ik heb ook wel collega gehad en daar herkende ik mezelf dan weer heel erg in. Die had een PowerPoint presentatie gemaakt en had eigenlijk een plan gemaakt wat hij gewoon heel graag zou willen doen binnen COFAS. Een van zijn doelen was is dat hij zei ik wil dat klanten klant zijn bij COFAS omdat ze zo enthousiast zijn over ons claimproces. Het claimproces is eigenlijk de schadeafhandeling. Dus dat zijn natuurlijk niet Voor een klant zijn dat hele vervelende dingen, want ja die heeft geleverd, krijgt niet betaald, heeft schade, moet dat bij ons claimen. Wij gaan proberen dat geld alsnog te incasseren, anders dekken we dat vanuit de verzekering. En ik vond dat echt super gaaf dat iemand dacht van ik wil eigenlijk helemaal niet dat ze klant bij ons zijn vanwege de premie of vanwege de limieten of noem maar op, maar dat ze gewoon klant bij ons zijn omdat wij de schade zo fijn afwikkelen. En dan ben je echt wel gewoon met de klant bezig. Dan ben je echt aan het nadenken van hoe maak ik het hele proces voor de klant zo fijn mogelijk. En dan ben je ook echt met toegevoegde waarden voor die klant bezig. Want hoe vervelend is het als een van je klanten failliet gaat en dat je heel die afwikkeling moet doen. Ja, dat vind ik echt wel heel gaaf. En uiteindelijk ben ik ook met die medewerker in gesprek gegaan en gekeken. Als dit nou je droom is, in welke afdeling zou je dan uiteindelijk het beste passen? Dat is ondertussen nu de manager van Transformation Office geworden.
Michael van Asperen
Hoe groot is de afdeling die onder jou zit? Hoeveel mensen moet je dan aan denken?
Monique Busch van Wijk
Bij de finance afdeling heb ik vijf medewerkers, Transformation Office vier.
Michael van Asperen
Ja, negen mensen. Ik moest even ergens aan denken toen je dat verhaal net vertelde.
Monique Busch van Wijk
Van de hak op de tak.
Michael van Asperen
Nou nee, dat heb je. Jij vertelt de verhaal en ik moet ineens aan een ander verhaal van iemand denken. Want hier heb je dus een heel duidelijk voorbeeld van iemand die eigenlijk weet wat de klant wil, de eindklant in dit geval, en daar een heel mooi proces voor heeft bedacht. In een andere podcast vertelde me iemand dat de business was de klant en de businesscontroller kwam heel trots met een rapportje aan. En die businessmanager pakte dat rapport en die stopte zo in de shredder. En die zei, waarom doe je dat nou? En alles wat daarin staat weet ik toch al. Terwijl die persoon had zich niet heel goed ingelezen in wat zijn klant uiteindelijk wilde. Daarbij krijg ik gelijk de vraag naar je hoofd. Heb je het idee of het gevoel dat als je kijkt naar je finance afdeling, zij precies weten wat hun klant wil?
Monique Busch van Wijk
Ja en dan zit ik gelijk te denken of je op interne klanten doet of externe klanten. Een van de kernwaarden van Covas is client focus en daar proberen we inderdaad ook die interne klant bij te betrekken. Uiteindelijk is het natuurlijk de externe klant is degene die de rekeningen betaalt. Dus die moet gelukkig zijn. Dus alles wat we doen, iedere dag, ieder moment moet bijdragen aan tevredenheid van de externe klant. Maar vanuit finance zijn we wel inderdaad heel erg bezig om die business op te zoeken. Daar geloof ik ook in. Je kunt volgens mij geen finance afdeling runnen als je je niet verdiept in wat er in de business speelt. Want cijfers aan zich zeggen helemaal niks. Je moet echt het proces kennen, je moet het verhaal erachter kennen wil je die cijfers goed kunnen beoordelen. Vanuit finance zijn we daar wel echt heel druk mee bezig. Op het moment als er bij de commercial back-office zaken niet goed ingeregeld worden, heb je natuurlijk dikke shit aan de finance kant. Dan zijn de facturen niet goed, er moeten creditnotes opgemaakt worden. We zijn nu met de afdeling heel erg aan het kijken van jongens, maar waarom hebben we nou die creditnoten? Wat gaat er dan mis in het proces? En dat is wat je in een organisatie die heel hard groeit merkt, is dat iedereen is aan het fixen. Er gaat iets fout, dat lossen we op en dan gaan we heel snel weer verder. Terwijl, eigenlijk moet je even stilstaan, even kijken van jongens, maar waarom gaat dat nou fout? Want als het nou vandaag fout gaat en we fixen het, dan gaat het morgen misschien opnieuw fout. Daar kun je als finance echt hele mooie spiegel voor houden van jongens, maar dit gaat echt heel vaak fout. Hier moeten we echt in het proces zorgen dat we dat beter oplossen, zodat het gewoon niet meer fout gaat. Dus uiteindelijk wil je als finance afdeling eigenlijk zo min mogelijk werk hebben. En hoe doe je dat? Door te zorgen dat al je interne klanten heel tevreden over je zijn en ook gewoon precies weten wat ze moeten doen.
Cindy Smeele
Ik denk ook wel dat het echt een enorm mooie benadering is door juist consequent te investeren in het feit dat je waarde toevoegt. Niet alleen je externe klant, maar ook dus bij je interne klant. Want in de keten vervolgens doe je ertoe, word je ook gelukkiger in je werk en creëer je met elkaar die waardecreatie waar je op doelt. Ik moet ook wel heel eerlijk zeggen, zie het ook niet als vanzelfsprekend, want het is echt een compliment hoe je naar je financeafdeling kijkt. Ik zou menig CFO willen adviseren en aanraden om deze podcast heel goed te luisteren, om te kijken hoe je met je mensen omgaat. Per definitie zeg ik niet dat men daar niet van bewust is, maar we hebben gewoon ook momenteel met andersoortige doelgroepen te maken. Dus je hebt ook andere drivers nodig om mensen te challengen en ervoor te zorgen dat ze in die mindset meegaan zoals jij dat beschrijft.
Monique Busch van Wijk
Voor mij is het eigenlijk wel vanzelfsprekend. Omdat ik daar heel erg van overtuigd ben dat dat de enige manier is die werkt. Daar kunnen mensen anders over denken. Ik word hier heel gelukkig van.
Michael van Asperen
Dat is mooi. Je had het net over het interne klant, maar je zegt ook van we hebben heel erg de focus binnen Coface op de externe of eigenlijk op de eindklant. Hoe draagt een financial nou bij aan de experience van de externe klant uiteindelijk in jouw visie?
Monique Busch van Wijk
Nou, dat is een beetje ook het verlengde van die creditnota’s waar ik het net over had. Klanten vinden natuurlijk een creditnota ook heel vervelend. Want ja, dat moet allemaal weer verwerkt worden in hun administratie. Of als zaken achteraf niet goed geregeld blijken te zijn, is dat voor een klant ook heel veel werk. En eigenlijk wil je de klant ontzorgen. En niet alleen in zijn debiteurenrisico. Je wilt hem ook in het proces wat daarna komt, wil je hem ontzorgen. Je wil eigenlijk dat het allemaal vlekkeloos loopt, dat hij ons goed weet te vinden, dat hij snapt wat we doen, dat hij dat ook waardeert. En dat we ook vanuit finance, wij werken natuurlijk met bonus malus regelingen in verzekeringsland. Dus op het moment dat een klant weinig schade heeft, dan krijgt hij een deel van zijn premie terug. Het is best een heel ingewikkeld proces, dat lijkt heel makkelijk gezegd, bonus malus, maar het is best een proces wat heel veel handelingen vergt en wat heel nauwkeurig afgehandeld moet worden. Op het moment dat je dat voor een klant heel makkelijk maakt, dan kun je daar natuurlijk ook aan de klanttevredenheid werken. De premie van de kredietverzekering is gebaseerd op de omzet van de klant, dus de klant moet ook een omzetdeclaratie doen ieder jaar. Die moeten ze aan ons mededelen welke omzet was er verzekerd en op basis daarvan gaan wij de definitieve premie uitrekenen. Dat is ook best een proces wat voor verbetering vatbaar is. Hoe ontzorg je de klant daarin? Kunnen we dat misschien zelf al voor een heel groot stuk doen? En als we dan toch informatie van de klant nodig hebben, hoe doen we dat dan op een zo makkelijk mogelijke manier? Snap de klant dan volgens ook de premieberekening die eruit rolt? Ja, daar kunnen we nog echt wel stappen in zetten.
Michael van Asperen
Zitten we voornamelijk in de proceskant van de beleving van de klant, waar de finest het toegevoegde waarde heeft?
Monique Busch van Wijk
Ik denk het wel, ja. Daar zit ook wel heel erg mijn focus, met de twee afdelingen die ik heb, om te zorgen dat al die processen gestroomlijnd lopen. Ik denk als je kleine mkb bedrijven, waar je bij wijze van 10, 12 man bij elkaar zit, dan heb je geen proces nodig, want dan weet iedereen wel wat hij moet doen. Als je knetterhard groeit en heel veel nieuwe mensen binnenhaalt en heel veel mensen ook van de ene naar de andere functie laat switchen, dan moet je gewoon wel zorgen dat die processen goed zijn. Je moet niet die klanten mee belasten dat wij nieuwe mensen aan het inwerken zijn. Dan moet je zorgen dat de processen goed zijn, dat ze duidelijk zijn, goed vastgelegd en dat dat eigenlijk gewoon heel lekker en heel soepel loopt.
Cindy Smeele
Ik ben ook nieuwsgierig over de link die jij hebt met jouw HR-directielid. Wat betekent HR voor jou?
Monique Busch van Wijk
Ja, onwijs belangrijk. Ik denk zeker dat je, waar ik heel erg bezig ben om de processen te stroomlijnen, vragen we van de HR-directeur. Dat die zorgt dat we de goede mensen op de plek hebben zitten en dat die mensen zich ook gewoon blijven ontwikkelen. Er is geen opleiding voor kredietverzekering. Dus iedereen die we binnenhalen moeten we eigenlijk zelf het vak leren. Er zijn ook niet zo heel veel kredietverzekeraars in Nederland. Dus het is ook niet dat je heel makkelijk mensen bij de concurrenten weg kunt halen. Dus we leiden mensen eigenlijk continu zelf op. Dus ja, aan een HR-directeur wel de taak om te zorgen dat we die mensen binnenhalen. En enerzijds halen we mensen binnen die van een financiële opleiding afkomen. Die snappen een product kredietverzekering heel makkelijk. We hebben ook mensen die van de hotelschool afkomen. Die zijn echt weer heel erg client-focused. Dus die moeten dan op het financiële vlak nog wel wat bijleren. Maar die voelen veel beter aan waar je de klant gelukkig mee maakt. En op die manier hebben we heel divers personeelsbestand. Mensen komen overal vandaan. Dat is voor HR natuurlijk best uitdagend. Want ja, als je weet van ik moet ze van die en die opleiding afhalen. Dan zorg je dat je daar bij de voordeur staat. Maar we kunnen ze eigenlijk overal vandaan halen.
Michael van Asperen
Ook wel een luxe.
Cindy Smeele
Ja.
Monique Busch van Wijk
Maar het is natuurlijk best een uitdaging op dit moment.
Michael van Asperen
Dat geloof ik wel. Ik heb nog even twee laatste vragen voor je. Eén is waar ben je nou eigenlijk het meest trots op als je terugkijkt op jouw, laten we even de periode bij Kovas pakken, waar ben je nou het meest trots op?
Monique Busch van Wijk
Ik ben ongelooflijk trots op dat wij die organisatie aan het omvormen zijn naar een organisatie die gewoon past bij ons ambitieplan. Ik ben ongelooflijk trots op dat we veel breder kijken dan alleen maar die kredietverzekering. Veel meer maatwerk kunnen geven aan klanten. Dat risico kun je zelf dragen. Daar kun je met onze informatie aan de slag. Daar vind je het risico te hoog. Daar heb je onze verzekering nodig. We zijn de enige kredietverzekeraar die dat kan, zo’n hybride oplossing. Daar ben ik onwijs trots op. En wat ik echt heel stoer vind is dat we als COFAS de stap hebben genomen om die informatie ook gewoon in de markt aan te bieden. Want nou ja, je kunt ook denken van dat is het geheim van COFAS en daar moet ik op blijven zitten, mag eigenlijk niemand weten. Ik vind het echt heel stoer dat wij zeggen van dat stellen we gewoon beschikbaar aan de markt.
Michael van Asperen
Dat is eigenlijk de transformatie die je hebt doorgaan de afgelopen tijd. Dat is wel waar je trots op bent.
Monique Busch van Wijk
Ja, dat vind ik echt heel leuk. Toen ik bij Coface ging werken kwam ik voor een jaar. Na een jaar heb ik het contract verlengd voor nog een jaar. Toen zei ik al tegen de countrymanager, maar ik ga niet het hele jaar blijven. Hou er rekening mee dat ik ergens halverwege dit jaar weg ga. Ja, nou zit ik hier zes jaar en ik ben echt nog niet van plan om op te stappen. Dus ik zie nog echt heel veel mogelijkheden. Vind ik voor mezelf heel belangrijk, want ik zit toch een beetje, die onrust van een interimmer zit toch wel in me. Je moet dan toch steeds voldoende uitdagingen hebben om je tanden in te kunnen zetten. En die zie ik nog wel bij Coface.
Michael van Asperen
Dat is goed om te horen. Dan ga ik denk ik naar de laatste vraag.
Monique Busch van Wijk
Ja, nu al.
Michael van Asperen
De tijd vliegt wel voor mij. Dat is wel grappig trouwens, want je zegt net dat je eigenlijk binnen twee jaar wel weg zou zijn. Je zit er nu zes jaar, je ziet je voorlopig nog niet weggaan. Maar als je nou even naar de toekomst kijkt, waar sta je dan over vijf jaar?
Monique Busch van Wijk
Ja, vijf jaar vind ik dan wel weer heel ver weg. Dat is dan toch weer een beetje inderdaad dat interim bloed. Ik weet niet of ik over vijf jaar nog inderdaad bij Coface zo hard aan de kar aan het trekken ben. Ik hoop wel dat tegen die tijd die organisatie natuurlijk gewoon goed staat en dat we klaar zijn om door te groeien naar de volgende fase. Dan wordt het voor mij misschien wel tijd om inderdaad wat verder te gaan kijken. Ik ben ondertussen ook wel wat andere dingen binnen of buiten Coface ook aan het doen. Net de voorbereiding hadden we natuurlijk over mijn podcast. Ik ben ook met een podcast begonnen. Is natuurlijk niet zo populair als deze, maar ik ben ook net begonnen. Best friends with finance. Dat doe ik samen met een vriendinnetje, Antonia Eilander. We kennen elkaar uit een interim opdracht van vroeger. Daar proberen we allerlei finance onderwerpen heel luchtig en heel makkelijk toegankelijk te brengen. Daar hebben we enorm veel lol in en het is helemaal geen verdienmodel. Passie. Ik merk dat we zitten heel veel in vrouwelijke ondernemersclubjes en daar zien we ook heel veel vrouwen met passie aan hun bedrijf werken, maar vergeten ze eigenlijk het finance stuk, want dat vinden ze lastig, vinden ze vervelend, is een moedje. Terwijl ik denk van ja, zorg nou dat finance voor je werkt, want dan groei je veel harder dan wanneer je het als een verplichting ziet. Dus eigenlijk wel weer een beetje het verlengde wat ik ook bij Coface natuurlijk aan het doen ben. Dat vind ik heel erg leuk. Ik zou het ook wel leuk vinden in de toekomst om CFO4D, dat je start-ups gaat helpen met allerlei werk. Die hebben natuurlijk helemaal geen geld voor een CFO, maar dat je dan een aantal taken wel voor ze doet. En al het andere werk wat ook door anderen gedaan wordt, dat ze dat gewoon uitbesteden. Daar zou ik me wel heel erg in kunnen vinden. Ik zit ook wel een beetje te kijken waarom ik het leuk zou vinden om in een raad van commissaris of ergens in een raad van advies aan de slag te gaan. Ik heb natuurlijk zoveel gezien al die jaren. En ik zie ook bij Coface, we zien zoveel bedrijven langskomen. Ik denk ook dat ik daar wel een goed verhaal heb. Dus ja, het kan eigenlijk nog wel alle kanten op.
Michael van Asperen
Maar ik hoor je niet zeggen, ik zie me over een aantal jaar nog wel CFO worden bij een ander bedrijf.
Monique Busch van Wijk
Nee, dat is niet wat op mijn lijstje staat.
Michael van Asperen
Maar ja, misschien creëer je het wel.
Monique Busch van Wijk
Misschien loop ik ergens tegenaan en maak ik weer een plan en denk ik, dit wordt het. Wat dat betreft zit ik ook niet heel vast in mijn carrière pad. Ik wilde vroeger, toen ik klein was, burgemeester worden. Dat is ook niet gelukt. Ik ging toen naar een open dag voor studie politicologie en daar viel ik bijna aslaaf. Dus ik dacht, misschien is burgemeester toch minder leuk dan ik dacht. Ik sta heel erg open voor wat er op mijn pad komt en zolang ik het naar mijn zin heb is het helemaal goed. Ik heb niet echt een einddoel wat dat betreft voor ogen.
Michael van Asperen
Zolang het maar reuring biedt.
Monique Busch van Wijk
Dat is wel wat bij mij past, reuring.
Michael van Asperen
Dat is mooi om mee af te sluiten. Ik wil je hartelijk danken voor het openhartige en hele leuk en gezellige gesprek dat we hebben gehad. Genoeg gelachen.
Monique Busch van Wijk
Ik vond het ook echt heel leuk om te doen.
Michael van Asperen
Kijk, dat was goed. Cindy ook.
Cindy Smeele
Ja, enorm inspirerend. Dank je voor. Niet alleen ook op het vlak van diversiteit en inclusie met de waardecreatie die je daarmee doet. Maar ja, je bent gewoon een heel inspirerend persoon. Dus dank daarvoor.
Monique Busch van Wijk
Leuk om te horen.
Michael van Asperen
Wat dat betreft, jij gaat op de positieve manier in ieder geval dwars de muren heen. Positief. Dus ik vind het mooi om terug te horen. Ik denk dat je een hell of a job hebt gedaan daar bij Coface. Je bent nog niet klaar, maar ik wens je daar nog heel veel plezier in. Dat gaat volgens mij wel goed komen.
Monique Busch van Wijk
Dank je wel.
Michael van Asperen
Dank je wel voor allebei en tot een volgende keer. Vond je dit nou een leuk gesprek en wil je meer verhalen horen van CFO’s? Volg ons dan op ons Agium kanaal.
Laat je gegevens achter en we nemen binnen 1 werkdag contact met je op.
