Michael van Asperen
Deze podcast wordt mede mogelijk gemaakt door Agium. Wat leer je eigenlijk allemaal als financial in een internationale context? Dat gaan we vandaag bespreken met Mirjam van Tiel, de CFO van Acomo. Mijn naam is Michael van Asperen en dit is Today’s CFO: Changing the Game. Mirjam, welkom in de studio.
Mirjam van Thiel
Ja, dankjewel.
Michael van Asperen
Leuk dat je er bent.
Mirjam van Thiel
Leuk om hier te mogen zijn.
Michael van Asperen
Kijk, dat is goed. Je hebt er ook zin in, hopelijk.
Mirjam van Thiel
Jazeker.
Michael van Asperen
In het komend gesprek. Je zei van tevoren al, de tijd vol praten lijkt me een uitdaging te worden, maar ik denk dat dat helemaal goed gaat komen.
Mirjam van Thiel
We gaan het zien.
Michael van Asperen
Dat gaat helemaal goed komen. Ik heb er alle vertrouwen in. En we beginnen eigenlijk altijd even met de eerste vraag. Wie is eigenlijk Mirjam van Tiel?
Mirjam van Thiel
Ja, nou wie is Mirjam? Ik doe het maar even gewoon logisch. Geboren en getogen in Wijchen bij Nijmegen. Middelbare school in Nijmegen gedaan. Toen gaan studeren in Utrecht. En toen na mijn studie, ik heb HEO gedaan en daarna nog bedrijfskunde. na mijn studie aan het werk gegaan bij Heinz, daarna Friesland-Campina, en op een gegeven moment de kans gehad om naar het buitenland te gaan. En daar gaan we het uiteraard nog uitgebreider over hebben. En inmiddels, 15 jaar later, teruggekomen met mijn man. Mijn man is overigens ook vertrokken naar het buitenland, is getrouwd met een Nederlander. En vier kinderen, op dit moment wonend in Rotterdam. Erg naar onze zin. En zoals je al zei, CFO bij Acomo.
Michael van Asperen
Daar komen we zo ook nog even op terug, want ik denk niet dat iedereen Acomo kent. Maar voordat we daarover ingaan, had je altijd gedroomd als klein meisje om CFO te worden?
Mirjam van Thiel
Nee. Ik ben niet iemand geweest die altijd en nog steeds niet heel duidelijk een einddoel heeft. Dat wil ik bereiken en daar ga ik voor. Wat gewoon is zoals dit. Ik denk niet dat het per se goed of fout is. Maar tijdens mijn studie heb ik altijd mensen die heel duidelijk weten wat ik wil. Duidelijke plannen maken en stappen maken. Bij mij was het eigenlijk altijd meer van ik wil vooral doen wat ik leuk vind. Waar ik een impact kan hebben. En waar ik plezier in heb. En dan zie ik wel. En dat is denk ik wel een beetje hoe ik en ook wel samen met mijn man Hoerijk altijd in hebben gestaan. En nu dus gekomen waar ik ben, maar ik wil niet zeggen toevallig, maar wel meer gewoon door de dingen te doen die ik leuk vind. En nu op deze op deze plek gekomen ben, waar ik het echt naar mijn zin heb.
Michael van Asperen
Ja, en deze plek is Acomo. Misschien niet voor iedereen even bekend, maar kun je daar kort nog even iets over vertellen wat jullie doen?
Mirjam van Thiel
Ja, zeker. Ik moet ook eerlijk zeggen, zelfs toen ik in gesprek raakte over de baan, dat ik ook even moest zoeken wat het was. Dus inderdaad heel erg begrijpelijk. We zijn natuurlijk geen consumentenmerk, dus in die zin inderdaad minder bekend, denk ik, bij iedereen. Maar we zijn een bedrijf actief in plantaardige voedingsingrediënten in meerdere specialty markets. We zijn een holding, we hebben een groep van tien bedrijven onder ons die actief zijn in die markt. Dus dan moet je denken aan noten, specerijen, biologische voedingsingrediënten, thee, dat soort producten. En die erkopen onze bedrijven in. voor een gedeelte worden die ook nog verwerkt binnen een van onze bedrijven en vervolgens wordt het verkocht aan de grote voedingsmiddelenindustrie of bedrijven, maar ook aan retailers, ook aan foodservice en specialtyzaken. Het is heel veel, ik denk ook heel veel van de luisteraars, maar heel veel mensen gebruiken gedurende de dag waarschijnlijk wel meerdere producten die door een van de Acomo bedrijven zijn geïmporteerd, maar zonder dat je er eigenlijk bewust van bent.
Michael van Asperen
Je zegt ook meerdere bedrijven, is het ook een beetje bij elkaar gekocht door de jaren heen?
Mirjam van Thiel
Ja, dus inmiddels zijn het tien bedrijven. We hebben een sterke groeiambitie. Er zit veel groei in de in de markt. En we denken ook echt dat schaal hebben in deze markten steeds belangrijker is. Dus inderdaad, het is echt door de jaren heen bedrijven bij elkaar gebracht die profiteren van het onderdeel zijn van een van een grotere groep. En daardoor beter kunnen verder kunnen groeien.
Michael van Asperen
Voordat we daar zo meteen verder op ingaan, wil ik eigenlijk even een stapje terugmaken naar jouw carrière, want dan kunnen we daarna mooi weer terugkomen bij Acomo. En ook wat je dacht toen je gevraagd werd als CFO van Acomo, dat je dacht van de bedrijfkenning, ik ga er gelijk beginnen. Maar laten we eerst even bij het begin beginnen, want je hebt best wel een indrukwekkende internationale carrière opgebouwd. Je hebt in Australië gezeten, in Malaysia, in de Verenigde Staten. Wat heeft je eigenlijk aangetrokken om vrij snel internationaal te gaan?
Mirjam van Thiel
Ja, ik ben dus na mijn studie begonnen bij Heinz. Die hadden toen nog kantoor in Zeist. Inmiddels zit het geloof ik in Amsterdam, maar toen was het nog in Zeist. Daar gewerkt, daar een aantal, eigenlijk altijd in de finance hoek gezeten. Dus begonnen als controller, business controller, commercial controller. En toen op een gegeven moment in een baan van business development gerold. En business development was meer strategisch, eigenlijk M&A projecten. Wat een hele mooie kans was op dat moment. Echt wel een aantal gave projecten gewerkt. Dat deed ik op een gegeven moment denk ik bijna twee jaar. En toen had ik zoiets van oké, Of ik moet nu een beetje in deze hoek blijven en dan word je echt een specialist op dat gebied. Of ik moet eigenlijk toch weer gewoon terug de lijn in, zeg maar gewoon de finance functie in. En dat was toen wat ik wilde, wat ik toen heb aangegeven. En eigenlijk wel gezegd van nou en ik ben open voor het buitenland. Maar het was dus niet zo dat we zoiets hadden van oh we willen per se naar het buitenland. Het was meer van we zijn er open voor. Op dat moment werkte Allard, mijn man, bij KLM. Dus het had ook voor KLM bewijs kunnen zijn. Maar we zaten meestal met z’n tweeën net getrouwd. En eigenlijk gewoon open voor wat er op ons pad kwam. En toen kreeg ik inderdaad ook even een telefoontje vanuit Amerika. We hebben net een nieuwe CFO benoemd in Amerika. Australië, CFO van Australië-Nieuw-Zeeland. En die is eigenlijk op zoek naar gewoon goede mensen. Dus zou je willen overwegen om daar naartoe te gaan. Ja, zo is het eigenlijk begonnen en toen moesten we vrij snel beslissen. We konden geen pre-visit doen of dat was eigenlijk allemaal niet echt te spraken. Dus het was echt binnen een maand met letterlijk één koffer met z’n tweeën vertrokken. Ook een beetje van nou, we gaan dit gewoon doen. En ja, ik denk ook al een beetje in ons hoofd van nou, we komen gewoon na een paar jaar wel weer terug en dan pakken we het leven in Nederland wel op. Dus niet zo van oké, we gaan nu deze internationale carrières, we gaan hier nu de komende 10, 20 jaar dit zo doen. Maar meer gewoon, wat ik al zei, we beginnen er gewoon aan en we zien het wel. Ja, zo is het eigenlijk een beetje gekomen. En toen is in Melbourne gezeten, daar verschillende functies weer gedaan binnen het finance team. Toen ben ik zwanger geworden van onze eerste zoon, die is geboren in Australië. En toen was het eigenlijk weer vlak voor mijn zwangerschapsverlof. Toen zou ik eigenlijk gewoon nog weer daarna terugkomen in dat team in Australië. Ja, toen kwam eigenlijk in één keer de vraag van, ja, er speelt eigenlijk ook van alles in Indonesië. We zouden hier eigenlijk wel graag naar Indonesië willen. En toen eigenlijk dus bevallen en toen een maand later met een pasgeboren baby op pre-visit naar Jakarta. Toen konden we wel de pre-visit. En toen eigenlijk ook maar gezegd van ja, let’s go for this. En toen nog naar Nederland, een paar weken naar Nederland. En toen eigenlijk na mijn verlof begon in Indonesië. En zo is het eigenlijk gewoon een beetje verder gegaan.
Michael van Asperen
En die eerste kans die je kreeg in Australië, toen had u nog geen kinderen.
Mirjam van Thiel
Nee.
Michael van Asperen
Maakt zo’n beslissing om het te doen dat makkelijker, denk je?
Mirjam van Thiel
Dat denk ik op zich wel, hoewel ik ook wel denk, en nogmaals is het natuurlijk voor iedereen anders, maar wel dat ook het verhuizen nog met kleine kinderen is nog relatief, is gewoon goed te doen. Zeker als je de kans hebt om het voor een bedrijf te doen, waar ook wel eerlijk gezegd veel voor je geregeld wordt. Dan is het hebben van kleine kinderen ons in ieder geval niet tegengehouden. We zijn terugverhuisd met de oudste nu 13, bijna 14. Dan wordt het een ander verhaal. Dan merk je zelf ook al, die pak je ook minder makkelijk op. Die hebben ook hun eigen wereld en hun eigen vrienden. Dus ik denk, met oudere kinderen is het minder makkelijk. Maar ik denk zeker met kleine kinderen wel. Maar ik denk dus zowel, als je een internationale carrière ambieert, moet je inderdaad niet te lang wachten. Want ik denk als je eenmaal ook gewoon toch gesettled bent in, wat wij dan eigenlijk altijd zeiden, in een grote mensenhuis woont, dan wordt het allemaal iets minder makkelijk. Wij waren diezen nog wel, wij woonden nog met z’n tweeën op een appartementje. Dus het maakt het allemaal wel makkelijker, denk ik. Je neemt sneller die stap.
Michael van Asperen
Je bent daardoor wat wendbaarder, zou ik zo zeggen.
Mirjam van Thiel
En ook in het aankomen in een land. Kijk, of je met tweeën bent is toch anders dan dat je met een gezin bent, of dat je met een babytje bent, wat ook allemaal natuurlijk wennen is op het begin, et cetera. Dan denk je overal natuurlijk net iets langer over na en dan moet het net iets beter geregeld zijn dan als je met z’n tweeën bent en joh, nou ja, we zien het wel waar we landen en in welk hotel we bewijzen van terechtkomen de eerste paar weken en we gaan wel rustig zoeken naar een woonruimte. Ja, dat doe je sneller met z’n tweeën als dat je natuurlijk met kinderen zit.
Michael van Asperen
Dat klopt. En toen kwam je in Australië aan en Australië is natuurlijk ook een westers land zoals we noemen. Dan heb je natuurlijk weinig aan te passen en het is net alsof je in Nederland woont.
Mirjam van Thiel
Ja, ergens wel, ergens natuurlijk helemaal niet. Nee, ik vond het een supermooie tijd gehad. Zeker de eerste keer. We hebben twee keer in Australië gewoond. We zijn uiteindelijk na Indonesië weer terug gegaan. Maar de eerste keer, ja toen waren we er ook met z’n tweeën. Dus inderdaad super flexibel, behoorlijk outdoor gefocust. Dus racefietsen, veel fietsen, veel dingen doen, veel reizen. Als je daarna ook de ervaring hebt in andere landen, in Zuidoost-Azië, waar je wel meer expertcommunities hebt, is het makkelijker een sociaal leven op te bouwen dan in Australië. Je kan veel makkelijker met de lokale mensen integreren. Maar al die lokale mensen hebben wel al hun leven opgebouwd en hebben al hun vrienden. En jij bent toch een buitenlander. Local feelings, of hoe zeg je dat? Local bepaalde grappen of iets. We merkten wel dat we het heel goed hebben gehad, maar dat we het ook wel lastig vonden om een leven op te bouwen.
Michael van Asperen
Zijn er wel dingen die je uit die eerste periode hebt geleerd waarvan je denkt, als ik dan weer een leven op ga bouwen of naar buitenland ga, bijvoorbeeld naar Amerika, in een wat meer westers georiënteerd land, dat je dan voor jezelf wat tips en tricks hebt om het makkelijker te maken? Of blijft het denk ik altijd lastig?
Mirjam van Thiel
Ja, dat is een hele goede vraag. Daar had ik misschien over na moeten denken voordat we naar Amerika gingen, want ik moet je vertellen dat we het daar ook wel weer lastig vonden. Wat eigenlijk een beetje hetzelfde was. Want inderdaad, aan het begin van de carrière in Australië en de laatste post was eigenlijk in Amerika en daartussen Zuidoost-Azië. En Amerika was in die zin voor ons ook wel sociaal wel weer een uitdaging. En ook wel qua werk, moet ik eerlijk zeggen. Zowel in Australië als in Amerika. minder duidelijke cultuurverschillen hebt als misschien in Azië, maar ze zijn er zeker wel. Dus ik denk wel dat ik zeker de tweede keer, dus in Amerika, wel me daar veel bewuster van was. Van oké Mirjam, wacht even, je moet niet te snel in de velkool trappen, dat ze allemaal hetzelfde in elkaar zitten. Er zitten toch echt wel verschillen tussen. Dus dat denk ik zeker. Qua sociaal is het ook niet echt helemaal te vergelijken. Uiteindelijk, in Amerika hadden we wel kinderen. En dan gaat natuurlijk toch veel contacten via kinderen. Ja, ja.
Michael van Asperen
En als je dan… Laat ik even inzoomen op… Je bent als Nederlander worden natuurlijk op een bepaalde manier gezien. En we zijn nogal blond. Blunt. Blond. Werd je daar heel erg mee geconfronteerd op het moment dat je bijvoorbeeld in Australië al zit waarbij je denkt dat het allemaal toch wel hetzelfde is en niet zoveel verschillen zijn? Dat je dan merkt dat je als Nederlander best wel lom bent? Of viel dat mee?
Mirjam van Thiel
Nee, dat merk je wel, ja. Dus dat kun je wel zijn. En mensen kunnen je wel echt zo zien. Dus je leert wel daar je ook van bewust te zijn en dus je enigszins te dosseren, et cetera. Tegelijkertijd, ja, denk ik ook, vind ik zelf ook, je moet ook vooral bij jezelf blijven. Dus het is niet zo dat… Ik heb niet als een soort van chameleon me aangepast in Australië en in elke land waar ik gezeten heb. Zo zit ik gewoon ook niet in elkaar. Je moet je er denk ik bewust van zijn. Tegelijkertijd moet je ook gewoon… Je bent wie je bent. Dat hoor ik ook vaak terug als collega of als manager. Ook in mijn sociale omgeving. Gewoon heel erg wie ik ben. Met al mijn leuke dingen, mijn minder leuke dingen. Ik ben open, ik ben transparant. Niet politiek, dus ik zal nooit iets zeggen. Ik zal niet iemand aanvallen, maar ik zeg wel snel wat ik denk. En dat leer je natuurlijk wel, nogmaals, je leert het wel te doseren. Je leert het wel iets anders te verpakken. Maar voor de rest geloof ik ook wel dat je je moet aanpassen en tegelijkertijd ook gewoon vooral wel jezelf moet blijven. Ja, jezelf niet gaan verlogenen. Precies.
Michael van Asperen
En dan heb je in jouw carrière, dat vind ik op zich wel grappig, want je ging weer terug naar Australië. Je hebt toen in Indonesië twee jaar gezeten. Weer een hele andere cultuur denk ik. Volgens mij is Indonesië redelijk wat de baas zegt, dat doen we. Het zal waarschijnlijk een enorme aanpassing zijn ten opzichte van misschien toch wat eigenwijzender Australiërs. Hoe ben je daarmee omgegaan?
Mirjam van Thiel
Qua hoe culturen werken, en dan zit Indonesië, de Filipijnen, België hebben ook allemaal weer hun eigen dingen, maar het is natuurlijk iets meer wel dat Aziatische, dus iets meer dat hierarchische. Dan moet ik zeggen dat ik toen de eerste keer van Australië naar Indonesië ging, toen zat ik, toen was ik gewoon nog steeds in, daar heb ik planning en reporting gedaan, en meer supply chain planning achtige banen. Toen rapporteerde ik aan een indier in Indonesië. Dus toen was ik niet zozeer dat ik zelf degene was. Ik was nog niet de baas, zeg maar. Ik was eerder dat ik ook een aardigse baasbehoefen had. Dus dat ik in die zin daar wel aan moest wennen. Dat ik dus toen ook wel even moest leren. Oké, wacht even. Als hij dit zegt, dan kan ik er wel tegen in gaan. Of ik kan wel iets anders vinden. Maar ja, dat moet dan toch wel gebeuren zo. Dus dat ik daar dat misschien wel iets meer geleerd heb. Ja, en toen weer terug naar Australië. Dat was in de tijd dat Heinz net werd overgenomen door 3G Capital. Veel wijzigingen, veel veranderingen plaatsvonden. En toen werd mij gevraagd, zou je terug willen gaan naar Australië om nou de CFO-rol te nemen? Dat was overigens weer tijdens hun zwangerschapsverlof. Dus het was eigenlijk in die zin wel apart. Soms denk ik dat men vaak denkt, of dat jonge vrouwen vaak kunnen denken, dat kan tegen je werker. Ergste heeft het altijd dus in mijn voordelen gewerkt, want op een of andere manier heeft het toch al in ieder geval twee keer een soort van moment getriggerd om van, nou ja, ze is toch een paar maanden ertussen uit, laten we dan ook even kijken wat voor je na de juiste stap is. Maar goed, dat is even een zij stapje. Toen kon ik teruggaan naar Australië als diafood. Dat was voor mij een enorme stap. Dus dat toen gedaan. Ja, en toen weer gemerkt dat Australië… Ik zit even te denken over dat ik toen weer die cultuuromslag van Indonesië naar Australië… Ik moet eerlijk zeggen, op dat moment was er bij Heinz zo’n cultuuromslag gaande dat dat, denk ik, een grotere impact had als weer de landenkultuur. Heinz was gewoon wel, en zeker in Australië, de eerste keer toen ik daar zat, was het gewoon wel iets meer… toch wel gewoon het Australische laid-back en we zijn gewoon met z’n allen hier een business aan het runnen. De tweede keer toen ik daar zat onder zo’n private equity regime, ja was het veel meer centraal aangestuurd, maar vanuit Amerika en veel meer, ja we waren lokaal aan het uitvoeren wat er zeg maar verteld werd van boven. In die zin was daar toen meer de bedrijfscultuur denk ik bepalend dan het land waarin je zat.
Michael van Asperen
Ja, ik kan me voorstellen. En toen ben je op een gegeven moment een stap gemaakt naar Visacampina.
Mirjam van Thiel
Ja, dus ik heb toen uiteindelijk nog een jaar in Australië gezeten en dat was eigenlijk wel het einde. Dus toen ook wel als gezin gewoon goed hebben gehad, maar het was wel weer anders. Toen kwamen we terug met twee kleine kinderen. Dus dan moet ik eerlijk zeggen was het vooral voor mijn man ook wel pittig. Want die zat eigenlijk thuis met twee kleine kinderen, wachtlijsten bij de kinderopvang. Dat was gewoon wel pittig voor hem. En ik heb toen gewoon een jaar echt heel hard gewerkt. Dus het was letterlijk zo dat ik in de weekendenwerker dat mijn man met de twee kinderen zondag me opkwamen halen op kantoor en dan gingen we ergens lunchen. Het was echt wel een beetje absurd.
Michael van Asperen
Dat was bijna de reclame die we in Nederland ooit hebben gezien. Wie is die man die op zondag het vlees komt snijden? Want in dit geval was het wie is die vrouw die op zondag is.
Mirjam van Thiel
Dus dat was echt voor een jaar lang heel hard werken. En uiteindelijk voelde ik me minder aangesloten op hoe het aangestuurd werd. En ik geloof er wel heel erg in dat als je in een management team zit, op een gegeven moment moet je echt wel sta jij wel voor dat hele lokale team, ben jij verantwoordelijk en moet je wel heel goed kunnen verantwoorden en ermee eens zijn met welke beslissingen er ook aan de top genomen worden. En dat begon, gewoon na een jaar dacht ik, dit voelt niet meer helemaal goed. En toen in contact gekomen met Friesland Campina. En toen kon ik in Malaysia beginnen, wat eigenlijk een hele mooie kans was. Ook wel uniek binnen Friesland Campina, want vaak is het zo dat mensen toch eerst op hun hoofdkantoor in Nederland werken en dan een keer worden uitgezonden. Dus in die zin was ik een beetje een vreemde eend, doordat ik eigenlijk dus begon in het buitenland. Maar ja, we zaten al als we waren in de regio. Dus in die zin was het natuurlijk een kleine stap voor ons. En het was voor mij een hele mooie stap, omdat… Nou, uiteindelijk vind ik Frisland Campina gewoon een heel mooi bedrijf. Dus dat even ten eerste. Maar ook dat Malaysia was en is nog steeds, voor zover ik weet, 51% van Frisland Campina en 49% listed onder de local boursa in Malaysia. Dus dat was natuurlijk voor mij een hele mooie kans als finance professional, dat je wel in een internationaal groot bedrijf werkt, met alle support, et cetera, en alle learnings die je kan krijgen, maar tegelijkertijd ook echt die ervaring op doet van het listed zijn. En wat me nu ook in deze baan je echt wel van past komt, dat je in ieder geval wel een beetje zo’n boarddynamiek gezien hebt, een auditcommittee, een jaarverslag hebt moeten maken, zo’n aandeelhoudersvergadering. Dat heb ik echt allemaal wel een paar jaar al in Malaysia meegemaakt. Dus eigenlijk die combinatie maakte gewoon dat wij zeiden van nou het is en het was gewoon goed om uit Australië eigenlijk weer weg te gaan en ook bij Heinz op dat moment voelde als een goed moment om te gaan. Ja en toen kwam deze kans en die was ja dat was gewoon een hele mooie kans dus die toen toen genomen. Naar Kuala Lumpur verhuisd. Toen was ik overigens ook, het was nog niet bevallen, maar wel hoogzwanger. Dus ook eigenlijk in die zin wel bijzonder. Dus ik ben ook altijd wel dankbaar geweest voor zowel bij Heinz als bij Friesland Campina. Dat het zijn van een vrouw, het zijn dat je kinderen gaat krijgen, dat dat nooit absoluut geen enkele impact heeft gehad op mijn carrière. Dus ik ben echt bij Friesland Campina aangenomen toen ik volgens mij zes maanden zwanger was. Toen begon ik dus als vrouwelijke CFO in het buitenland hoogzwanger. Dus wellicht dat er wel een aantal mensen in Nederland hebben gedacht van wat gebeurt er daar? Maar goed, dat ik die kans heb gekregen.
Michael van Asperen
Denk je dat die mensen een uniek talent in jou zagen?
Mirjam van Thiel
Ja, dat weet ik niet. Nooit nagevraagd. Je hebt op een gegeven moment wel je netwerk. Het was ook niet zo dat ik niemand kende bij Friesland-Campina. Mensen weten wel wie ze binnenhalen, dus ik denk in die zin wel. Er zijn vaak mensen die wel naar het buitenland willen, maar uiteindelijk toch niet gaan. Of die wel gaan, maar waar het uiteindelijk toch niet bij lukt. Een buitenlandavontuur doe je echt met het gezin. Het werkt niet als de partner ongelukkig is. Ergens was het misschien een soort van risico, maar tegelijkertijd ook ergens dat ze wisten dat dit iemand is die wel kan werken in een totale omgeving, die als gezin dit heel goed aan kan. Dus ja, er zitten altijd natuurlijk wat onzekerheden, maar wel in die zin ook wel een zekerheid was. Dus ik denk wel dat er zo wel zeker ook nagekeken is.
Michael van Asperen
We hebben nu een aantal landen gehad waar je hebt gezeten. Heb jij nou hele grote cultuurverschillen gezien? Uiteraard, je hebt grote cultuurverschillen gezien. Maar ook als je kijkt naar hoe er naar de rol van de CFO wordt gekeken. Merk je dat dat heel verschillend is in bepaalde landen?
Mirjam van Thiel
Ja, je merkt natuurlijk vooral De hierarchische cultuur is gewoon heel anders. En dan is het toch wel vooral in Azië, denk ik, het meest in-your-face, om het zo maar te zeggen. Maar ook denk ik wel ergens in Amerika, ook wel in mijn ervaring. Dus wat ik bijvoorbeeld wel heel erg merkte, ik ben iemand die heel leuk vindt om met mensen te samenwerken, met een team, te brainstormen. Ik krijg het meeste energie van op een whiteboard, met z’n allen iets uittekenen en iets denken. En dat je wel leert in de ASIF, dat je op een gegeven moment wel beseft, oké, wat ik zeg wordt in een keer als een soort van instructie aangezien en niet als een brainstorm. Ik heb mezelf wel heel vaak horen zeggen, jongens, ik denk alleen maar even hard op, dus geen actie alsjeblieft. Dat is natuurlijk een heel duidelijk ding wat je merkt. Ik merkte ook wel, waar ik ook echt wel aan moest wennen, dat je zat zochtens om half negen achter het bureau, je had je eerste koffie nog niet op en er lagen vijf problemen bij je. Dat je kon beginnen, toen had ik echt wel zo van jongens, zoek het uit. Ik zit hier niet om alleen maar al jullie probleempjes op te lossen. Mensen moeten jou leren kennen, vertrouwen moeten opbouwen. Afhankelijk van wat voor een baas ze daarvoor hebben gehad, moeten ze ook leren dat ze zelf kunnen beslissen. En als ze misschien een keer een fout maken is dat ook oké. Dus dat groeit over tijd wel, maar dat is denk ik wel een hele belangrijke, die ik wel ervaren heb, dat als je daar niet actief op terugpust op een goede manier, dan zit je de hele dag alleen maar problemen van mensen op te lossen.
Michael van Asperen
Hoe kan dat toch, dat ze zo hun problemen eigenlijk bij de baas neerleggen? Is dat dan echt angst?
Mirjam van Thiel
Ik denk dat het niet zozeer aan de medewerkers ligt, maar meer aan de baas die dat graag zelf wil beslissen. En als je mensen eenmaal de kans en de mogelijkheid geeft om het zelf te doen, dat ze daar prima toe in staat zijn. En inderdaad, als je ze een keer een fout laat maken en zegt… Ja, dat is heel vervelend. Laten we er even van leren, maar dan we move on. Dat mensen gewoon veel meer kunnen dan dat ze denken en daar helemaal prima toe in staat zijn. En ik hoop, dat weet je natuurlijk nooit, maar ik hoop dat zeker de mensen in Azië waar ik mee heb mogen werken, dat ik dat in ieder geval heb meegegeven. Daar meer van overtuigd zijn. Nu is denk ik de moeilijkheid in dat soort culturen dat het dus ook maar weer afhangt van de volgende baas. Of dat gewaardeerd wordt of niet. Dus ze zullen altijd denk ik wel, gewoon in de cultuur zit denk ik wel, dat ze altijd even zullen aftasten van ja wat is hier, wat kan ik bij deze persoon doen?
Michael van Asperen
Ja, ik kan me voorstellen dat als jij elke keer alle problemen op je bureau krijgt en jij mag die oplossen, dan dat je niet meer aan je eigen werk toe komt.
Mirjam van Thiel
Nee, nee, nee, nee. Je kan je er helemaal mee laten zuigen. En ja, en ik denk dat dat sowieso, en dat vind ik nog steeds, kan ik nu af en toe een uitdaging vinden. En dat denk ik is voor elke leider zo. Ja, het is continu wel een beetje dat in- en uitzoomen van oké, heel praktisch met de dagelijkse dingen bezig zijn en tegelijkertijd de tijd nemen om, ja uiteindelijk word jij vooral ook betaald voor toch meer een langetermijn strategische view. Maar goed, daar de juiste balans in vinden. En dat denk ik zeker in Azië kun je je helemaal verzuipen onder de dagelijkse dingen. En ik denk ook wel, soms moet het ook wel hè, dat vind ik ook echt wel soms, is het ook gewoon een kwestie van je mouwen opstropen en mee die diepte in. Maar dan ook weer de mogelijkheid vinden om weer te zeggen, oké, nu moet ik echt weer even ook mijn headspace gaan creëren om ook weer met andere dingen bezig te zijn. Ja, dat is wel een uitdaging. Maar goed, daar leer je dus wel echt van als je in dat soort culturen kan werken.
Michael van Asperen
Hoe heeft jou dat gevormd als leiderzijnde, deze ervaring? Niet alleen Azië, maar ook Australië, ook Amerika, ook Nederland.
Mirjam van Thiel
Ja, ik denk ergens wel een beetje go with the flow, dus een beetje resilience. Dat moet je ergens denk ik hebben, dat je zo’n carrière kunt doen. Tegelijkertijd leer je het ook weer nog meer door. Dus niet te veel een beeld hebben van ik wil het zo hebben. Ik wil graag… Zowel privé als qua baan. Dus niet zozeer van… Ik denk als jij Ja, dus niet in heel duidelijk stramien hebben van oké, ja, we willen dit wel, maar dan willen we wel in zo’n huis wonen en dit en dit en dit. En ik wil wel qua baan dit. Het moet grotere omzet zijn. Ik moet meer mensen hebben. Ik moet dit. Ik denk dat je dat niet moet hebben. Dus dat je iets meer open moet staan en go with the flow. En oké, in elke baan zit iets leuks. In elke baan kun je wat leren. In elke stad zit iets leuks. Ik denk dat mijn man en ik daar altijd al zo in hebben gezeten, maar dat we dat gedurende de vijftien jaar nog meer hebben geleerd. In elke baan, in elke opportunity, en in elke plek en alle mensen die we ontmoeten, zowel privé als zakelijk, zitten goeie, mooie dingen. Dus een beetje positief in het leven staan. Ik denk dat je dat moet hebben, maar dat ik daar ook nog wel meer van heb geleerd. En wat ik eigenlijk al zei, gewoon ook wel jezelf blijven. Dus wel meegaan met de cultuur, een beetje meeveren. Maar ik geloof wel in, als je authentiek blijft, uiteindelijk… Als je in Nederland werkt, je hoeft niet per se internationaal, maar als je kijkt naar mijn carrière, zit er natuurlijk het swappen tussen landen, maar ook dat je elke twee, drie jaar van team verandert met wie je werkt. Dus daar moet je je elke keer wel weer in gaan vinden. En dan denk ik wel door authentiek te zijn, open te zijn, ook echt wat geïnteresseerd te zijn in andere mensen, te willen leren, dat je vrij snel moet kunnen connecten met mensen, want anders is het heel eenzaam natuurlijk. Ja, dus dat heb ik er denk ik ook wel van geleerd, ja.
Michael van Asperen
Heb je bepaald, want je zei je moet jezelf nooit verlogen, je moet authentiek blijven. Zijn er nou bepaalde normen en waarden waar je eigenlijk nooit aan hebt getoornd, die voor jou essentieel zijn?
Mirjam van Thiel
Ja, die zijn er zeker. Ja, die zijn er. Voor mij is, nou, één tegen de tijd, we staan even buiten kijf, dus dat is gewoon een hele harde. Maar ook wel, ik heb het werken met de mensen, met wie ik, dat is voor mij eigenlijk wel gewoon heel belangrijk. Dus ik heb wel gewoon geleerd Ook niet meer zomaar ja te zeggen op elke baan, maar wel echt even mijn onderzoek te doen en te praten met wie zijn nou de mensen met wie ik dagelijks ga werken en heb ik daar een klik mee. En dat was voor mij bij Acomo eigenlijk een van de redenen ook wel dat ik met Allard, die heet ook Allard, dus een beetje verwarrend. Ik heb mijn man Allard en ik heb ook… De CEO van NACOMO heet ook Allard. Dat leidt ook wel op kantoortontulariteit. Maar ik heb met Allard al vroeger in mijn carrière bij Heinz gewerkt. Dus dat hielp zeker in mijn beslissing om ook naar NACOMO te gaan. Dat ik gewoon wist, oké, dat is iemand met wie ik graag wil werken, met wie ik kan leren, van wie ik kan leren en met wie ik prima kan samenwerken. Dus ik denk wel qua, een heel belangrijk aspect van mij is wel dat ik in een goede teamsetting wil werken. Als dat niet goed voelt, dan weet ik van mezelf, daar ben ik gewoon gevoelig voor. Dan functioneer ik gewoon ook minder goed. Dus het hebben van een goed team om mij heen. Ja, dat is voor mij heel belangrijk.
Michael van Asperen
Kon je dat bij Heinz Australië ook? Want dat was een soort, hier ligt het offer, je moet vandaag beslissen. Kon je eigenlijk je due diligence daar dan in doen? Of was dat toch een beetje een sprong in het diepe?
Mirjam van Thiel
Nee, dat was denk ik wel een merensprong in het diepe. Nou is het, ja… Nee, dus daar iets minder, alhoewel ik moet eerlijk zeggen, daar ook, want toen ik de eerste keer terugging naar Australië, of de tweede keer eigenlijk, dus toen ik CFO werd, toen was op dat moment, de CEO was iemand met wie ik ook in Europa al gewerkt had, dat was een Spanjaard. Die was alleen helaas, is die toen eigenlijk vrij snel op een gegeven moment is die weggegaan, dus toen, dat was even jammer. Maar goed, dus toen wist ik het ook wel. Ja, nee, dus in die zin wel altijd wel daar naar gekeken.
Michael van Asperen
En nu kwam je terug bij… Je had gevraagd voor Acomo.
Mirjam van Thiel
Ja.
Michael van Asperen
Waarschijnlijk een voor jou onbekend bedrijf nog. Ja. Althans, je wist wie de CEO…
Mirjam van Thiel
De huidige CEO. De CEO ken ik, ja, ja, ja.
Michael van Asperen
Maar eigenlijk was… Hij was toen nog CFO, want alles was eigenlijk de CFO van Acomo.
Mirjam van Thiel
Nou, hij was toen inmiddels wel de CEO. Dus hij is inderdaad heel lang CFO geweest en toen op een gegeven moment CEO slash CFO en toen ergens begin vorig jaar zeg maar echt als CEO benoemd en toen zijn ze op zoek gegaan naar een CFO.
Michael van Asperen
En toen belde ze jou?
Mirjam van Thiel
Toen belde ze mij en kwam ik ermee in contact. Toen heb ik moeten kijken wat ACOMO doet. En ook moeten bedenken dat het ook een ander soort bedrijf is dan Heinz of Friesland Campina. maar ook, ja, het is een holding. Dus het is ook anders. Dus ik zat op het begin ook wel even, oké, een holding. Ja, wat doe je nou op een holding? Weet je, als zit je dan de cijfers op te tellen? Of waar zit die uitdaging of waar zit de toegevoegde waarde? Dus daar hebben we zeker in verdiept gesprekken gehad. Gesprekken gehad met met met met allerhart gesprekken gehad met eigenlijk alle boordmensen. Toen werd ik steeds enthousiaster. Ik dacht, dit is een hele mooie kans om dit te doen. Eén, omdat ik echt heel erg geloof in de groeipotentie die er zit. Dat plantaardige voedingsingrediënten is gewoon een groeiende markt. Heel erg ontrend. We willen allemaal gezonder eten, smaakvol eten. En dat is precies waar wij in zitten. Voedselzekerheid wordt steeds lastiger, er is geen zekerheid meer. En wij hebben gewoon een heel breed netwerk. We sourcen uit meer dan honderd landen allerlei verschillende producten. Dus wij bieden echt zekerheid voor de industrie. Dus in die zin gewoon heel veel verdere groeipotentie. Een heel solide bedrijf, een heel gezond bedrijf, ook als CFO. Zeker zo voor mij ook prettig binnenkomen is dat je gewoon weet, ik zit bij een solide bedrijf, goede balans en we zijn echt gefocust op groei. Dus dat was gewoon een hele mooie combinatie. En inderdaad mezelf verdiept in, oké, wat is nou die holdingrol? En daar eigenlijk ook wel vrij snel in gezien van, oké, ik kan echt wel met mijn ervaring hier wat mee en ook tegelijkertijd weer ontwikkelen op andere gebieden.
Michael van Asperen
Ja, want de vraag die bij mij gelijk opkwam is, wat doe je eigenlijk in een holding?
Mirjam van Thiel
Ja, nee, dat is dus een goeie. Ja, ik heb het overigens nog niet voordat ik eigenlijk begon, maar wel, ik vrees dat toen ik bezig was, gestructureerd in vier pillars, om het zo maar te zeggen. Eén is meer de governance en control. Dus je bent uiteindelijk gewoon verantwoordelijk voor de tien bedrijven. Twee is value-edit, dus hoe voeg je waarde toe. Governance & Control, value-edit, dus toegevoegde waarde. Strategische directie, drie. En als laatste de hele investor relationships. Dus eigenlijk die vier pillars heb ik voor mezelf gedefinieerd. En dan als je kijkt naar Governance & Control, nou dan is het inderdaad wat ik al zei, de bedrijven opereren zelfstandig binnen onze holdingen. Dus die hebben hun eigen management teams, hun eigen systemen. Dus het is in die zin anders als bij een Heinz of Friesland Campina waar je echt toch iets meer centraal aangestuurd bent. Waar vaak op één systeem zit, etc. Dat is bij ons niet zo. Tegelijkertijd ben je wel verantwoordelijk. Dus daar een beetje de juiste balans in vinden tussen hoe kan ik wel die verantwoordelijkheid nemen en me zeker stellen dat we de risico’s kunnen beheersen zonder dat ik Heel direct bovenop die lokale MT’s of die management teams kan en moet gaan zitten. Want die moeten vooral ook hun eigen ding doen. En die zijn daar ook veel beter toe in staat als ik. Maar daar de juiste balans in vinden. Dus dan moet je denken aan, je hebt natuurlijk bepaalde raamwerken die je met elkaar afstemt. Binnen zoveel tot zoveel kunnen ze zelf beslissingen nemen. Boven bepaalde bedragen moeten ze naar ons. Maar ook dingen als een toch een soort van controle framework hebben over alle bedrijven heen. Hoe houden we nou die controle? Hoe richten we de maandelijkse rapportages in, de touchpoints, om dat stuk echt te waarborgen? Dat is één heel belangrijk onderdeel.
Michael van Asperen
Zie je daarbij dan zelf ook meer een soort van raad van commissaris? daarboven zijn, totaal niet op dezelfde manier, maar dat je meer vanuit een RVC-achtige rol de discussies hebt met die teams, of lijkt dat toch daar totaal niet op?
Mirjam van Thiel
Nou ja, misschien ergens wel, maar ik denk wel, het is wel meer, je bent wel meer involgd. Maar het zal wel daar ergens op lijken, maar dan nog net wel een paar stappen dieper. En meer ook wel, dat je op een gegeven moment wel Als iets goed loopt, loopt het goed. Als er ergens een probleem zit, dan moet je ook wel in staat kunnen zijn om echt meteen die diepte in te gaan. Bij een raad van kopjes aarzen houdt het op een gegeven moment wel. Ga je natuurlijk iets minder ook echt die diepte in op het moment dat het… Als het moet, dan moet het natuurlijk. Dus ik denk wel iets dieper dan dat. Maar goed, dat is de governance en control. Dan de tweede is meer, hoe voeg je nou als holding waarde toe? En dat is natuurlijk een heel belangrijk aspect binnen Acomo, is de hele financiering. Dus wij regelen de financiering met de banken. Werkkapitaal is in onze business natuurlijk heel belangrijk. Onze bedrijven, dat is ook een van onze krachten, moeten in staat zijn om posities in te nemen op basis van de kennis die ze hebben op marktontwikkelingen. Dus daar zit een heel stuk van de toegevoerde waarde die wij leveren. Maar ook op andere gebieden zoals sustainability of bijvoorbeeld cybersecurity. Waar we als holding het schaalvoordeel kunnen geven aan de tien bedrijven. En daarbij kunnen helpen met het uitrollen van initiatieven. Hoe voeg je nou waarde toe? Maar ook uiteraard door het stellen van de juiste vragen. Door het een beetje te triggeren. Dus daar zit ook wel echt een rol voor de holding.
Michael van Asperen
Zit je dan, misschien even daar nog op inzoomen, zie je dan die toevoegde waarde voornamelijk in zorgen dat alles geregeld is, dat zij zich zoveel mogelijk kunnen concentreren op de business en dagelijks hun beslissingen nemen? Dat je dus zorgt dat de hele achterkant geregeld is?
Mirjam van Thiel
Nee, daar gaat het eigenlijk alweer te ver, want in die zin zijn er dus echt wel Independent bedrijven, onafhankelijke bedrijven, ze hebben hun eigen systeem. Dus het is niet zo dat, ja, dat wij, we zitten uiteindelijk in de holding ook maar, maar we zitten met veertien mensen. Dus het is ook maar wat kun je als veertien mensen doen. Dus het zijn echt wel afzonderlijke bedrijven. Dus het is echt zoeken naar wat zijn nou de gebieden waar we hun, ja, waar we waarde kunnen toevoegen. Ik noem maar even iets uit, kijk bijvoorbeeld bij een Frisian Campina wordt, Het omgaan met big data, power behind reports, wordt veel centraler uitgerold across. Dat is bij ons eigenlijk niet echt ter sprake, omdat ze allemaal gewoon hun eigen systeem hebben. Tegelijkertijd zit er wel echt een waarde voor de holding door Het cross-sharing, het leren van elkaar. Ik hoor jou dit zeggen. Ik weet toevallig dat die daar ook mee bezig is. Ga er eens mee praten. We hebben een acquisitie gedaan vorig jaar in de Nordics. Daar moet een nieuw systeem geïmplementeerd worden. Hebben we in een van onze bedrijven een systeem dat al loopt, dan kopiëren we dat. Daar zie ik het meer dan dat het een stuk van de back-offers is. Het is best wel een beetje zoekende. Challenge ik mezelf ook wel vaak. Ik moet ook goed nadenken, hoe kan ik waarde toevoegen zonder dat ik… Ik weet het niet beter. Al die bedrijven hebben gewoon een hele capable CFO. Die veel meer van die business weet als ik. En die heel goed in staat is om dat te managen. Dus het is vooral ook close met hun blijven. En zorgen dat daar de juiste mensen op zitten. Maar dan kan ik wel bijvoorbeeld heel veel data gaan opvragen. Of naar heel veel informatie gaan willen kijken. Maar wat ga ik daarmee doen wat zij niet kunnen doen. Zo vind ik het ook wel zoekende naar waar zit precies de focus op waar je echt wat hun echt kan helpen zeg maar. Dus dat is zeg maar meer de added value. De derde is echt de strategische richting. Dus waar willen we nou als we komen naartoe? En dat is denk ik, één is heel erg gewoon, waar zit de autonome groei? Hebben we de juiste strategie bij de bedrijven? Zijn we met de juiste dingen bezig? Hebben we de juiste… De lokale, de CEO, CFO rollen van die bedrijven zijn natuurlijk heel belangrijk. Hebben we daar de juiste mensen zitten? Moeten we daar iets mee? maar ook meer wat willen we nou als holding bereiken in de komende jaren. En dan kun je je ook voorstellen dat we een sterke groeiagenda hebben. Dat hebben we ook zo gecommuniceerd naar de markt. Zowel autonome groei, maar ook via acquisities. Dus ja, we zijn ook constant eigenlijk wel bezig met het kijken naar mogelijke bedrijven waarvan wij geloven dat die weer beter zouden kunnen functioneren onder de umbrella van Acromo, onder de holding. Dus dat is eigenlijk een continu activiteit waar we mee bezig zijn. Dus dat is zeg maar meer de strategische direction. En dan de laatste is, wat voor mij ook relatief nieuw was. Ik had er natuurlijk in Malaysia wel iets van ervaring mee, maar is meer het hele investor relation. Dus echt het praten met investeerders. Het was voor mij heel leuk. Dus ik ben 1 oktober begonnen afgelopen jaar. En 9 april hebben we onze eerste Capital Markets dag gehad. Het was letterlijk vanaf dag één dat ik bezig was dat ik samen met Allard en het team van mensen daarmee bezig ben gegaan. Hoe vertellen we het verhaal van de komen? Hoe leggen we uit wat we doen? We hebben voor de eerste keer een ambitie neergelegd. Superleuk om daar natuurlijk aan te kunnen werken en daar al meteen ook mede mijn verhaal van te kunnen maken. Dus dat zijn dan meer activiteiten echt in die laatste pillar. Het is dan zo’n event, maar het is ook wel continu dialoog met investeerders. We zijn bezig met onze website te upgraden. Hoe kunnen we ook meer komen onder de aandacht brengen van bestaande, maar ook potentieel nieuwe investeerders.
Michael van Asperen
Gelet op alle ervaringen die jij hebt opgedaan door de jaren heen. Vond je jezelf echt de perfecte kandidaat om dit in te vullen?
Mirjam van Thiel
Nou dat vind ik zo’n beetje raar om over jezelf te zeggen. Ik weet wel dat ik één heel erg kan bouwen op dat ik heel goed de rollen begrijp die die CFO’s vervullen van die 10 bedrijven. Dat soort rollen heb ik meer tot nu toe gedaan. Dus dat me dat zeker heel erg helpt. Dat ik natuurlijk in de voeding heb gezeten. Dat ik daar wel gewoon feeling voor heb. En ik denk wel binnen Como ook, wat dus van belang is, natuurlijk wel in heel veel banen, maar ik denk ook zeker bij Como, is meer wel ook de soft skills. Omdat je dus niet zo’n centraal aangestuurde organisatie bent, kom je niet zoveel op, je krijgt niet zoveel voor elkaar op basis van hiërarchie. Want iemand dan zegt, die independent bedrijven, die zijn wel, Maar tegelijkertijd zit ook juist de kracht in dat ze onafhankelijk zijn. Je moet wel echt een relatie opbouwen en dat kost tijd. En ik denk wel dat dat mede een reden is geweest waarom ik goed bij deze baan paste.
Michael van Asperen
Zeker dat aspect heb jij door de jaren heen in die verschillende landen natuurlijk best wel goed kunnen ontwikkelen.
Mirjam van Thiel
Ja, goed kunnen ontwikkelen. Dus het bouwen van die relaties. En ook wel, we hebben een behoorlijke business in de U.S.
Michael van Asperen
Zitten.
Mirjam van Thiel
Nou, ik snap gewoon wel of ik snap, maar ik heb gewoon die ervaring van in de U.S., in Azië.
Michael van Asperen
Snap je de U.S. nog steeds trouwens?
Mirjam van Thiel
Nee, absoluut niet, nee. Maar ook inderdaad, we sourcen heel veel in Azië, dus komen wel bepaalde problematieken. Ja, daar weet je wel sneller. Kun je je daar echt een voorstelling van maken? En ja, dat helpt zeker, ja.
Michael van Asperen
Waar zit voor jou, denk je, je grootste ontwikkelpunt nu in deze rol, als ze hier voorbij komen? Lekkere kwetsbare vragen.
Mirjam van Thiel
Lekkere kwetsbare vragen, ja. Ik zit even te denken of ik nou zo snel één groot ding… Je mag ook meerdere kleine noemen. Je blijft je altijd ontwikkelen. Dat even vooropgesteld. Dus er zitten gewoon weer nieuwe kansen in. Nieuwe gebieden in. Ja, ik denk wel het… De relatie opbouwen met die bedrijven zonder dat je ze kunt vertellen wat ze moeten doen. Dat is belangrijk. Maar ook het communiceren met een externe wereld. Zowel Heinz als Friesland Campina, als je binnen dat soort grote internationale bedrijven werkt, ben je toch een lokale FD. Dus je hebt wel zeker een team aan te sturen, maar je bent toch, en je zit eens een keer met de grootste klanten, maar je bent wel meer intern gericht. Nu is het wel meer een baan dat je ook naar buiten moet durven te gaan en met mensen moet durven te praten en in een podcast moet durven te zitten. Daar zit gewoon voor mij een ontwikkeling in, maar ja, superleerzaam, hartstikke leuk.
Michael van Asperen
Laat ik een andere vraag stellen. Je zei ook, je hebt een enorme groeiambitie. Je bent ook overnames gaan doen. Je zei dat je in het begin ook twee jaar op Business Development gezeten hebt. Veel met M&A bezig geweest. In hoeverre helpt die ervaring jou op dit moment? Welke elementen van toen kan je nu heel goed gebruiken?
Mirjam van Thiel
Je hebt gewoon een paar keer zo’n traject meegemaakt. En je merkt echt wel met M&A trajecten, het zijn gewoon trajecten, gewoon fases die je doorloopt, juridische documenten waar je doorheen moet, et cetera. Dus ook daar, in elke acquisitie speelt weer, denk ik, een speciale dynamiek of iets. Je moet denk ik altijd flexibel blijven en je openstellen om weer iets nieuws te leren. Maar je merkt wel dat je gewoon wel bepaalde termen kent. Dat je daar wel op voortbeduurt. Dus die ervaring helpt zeker.
Michael van Asperen
Heb je ook valkuilen gezien waar je nu niet zo snel meer instapt? Als je voor het eerst een track meemaakt die juist heel snel invalt.
Mirjam van Thiel
Als ik hem even mag omdraaien, positieve dingen, in mijn ervaring bij Heinz, en toen was het eigenlijk een hele mooie ervaring, want ik was nog relatief junior, ik was de lokale persoon on the ground. En ik deed gewoon veel van het coördinerende werk, zeg maar. Dan moet je challenges doen, dan moet natuurlijk de hele tijd over en weer gecommuniceerd worden, dus dan was ik vaak een beetje de central point die dat coördineerde. En dan op de key moments of onderhandelingen kwam toen de tijd nog de private jet ingevlogen vanuit Amerika en kwamen dan de belangrijke mensen die dan mee die onderhandeling deden. En dan mocht ik dan ook naast zitten en een beetje daarbij meekijken. Natuurlijk hartstikke interessant allemaal.
Michael van Asperen
Hartstikke leuk, spannend.
Mirjam van Thiel
En toen heb ik al een tijdje met iemand gewerkt en die was super gestructureerd. En die zei gewoon echt altijd, en daar heb ik echt van geleerd, oké Mirjam, you just need to organize yourself well. Dus je moet gewoon zorgen, je moet juiste apparatuur hebben, juiste simpele dingen als altijd de juiste stekkerdoos bij je hebben, de juiste speaker, de juiste dit, de juiste dat. En heel gestructureerd in zijn planningen en in zijn Excel. Die heeft mij echt wel geleerd dat je dus ook dit soort trajecten waar je ook wel een beetje in de waan van de dag meegaat, toch heel gestructureerd moet houden. Omdat je met heel veel partijen werkt en iedereen kan er iets van vinden en toch iedereen aangesloten houden, et cetera. Dus ik heb mijn ervaring daar in die tijd ook wel dus met die Amerikaan die ik toen heb mogen samenwerken, heel erg geleerd juist meer structuur brengen, mensen aangesloten houden, goed de tijd nemen ook om na te denken, dus niet te snel ergens doorheen willen gaan, maar echt even goed jezelf organiseren, opgeruimd bureau en zo heeft hij letterlijk mij dat soort simpele praktische dingen eigenlijk Dat is wel grappig.
Michael van Asperen
Ik denk wat jij eerder zei. Het is niet dat je carrière gepland hebt. Maar het is meer dat je dingen tegenkomt. Je moet heel flexibel zijn. Dat staat bijna een beetje haaks op het structuur zijn. Maar als ik het even toepas op wat je net verteld. Structuur kan juist in de kleine dingen doen. Die je leven op dat moment makkelijker maken. En daaromheen de grotere dingen moet je flexibel in zijn. Moet je dat een beetje zo zien?
Mirjam van Thiel
100% ja, zo zie ik het echt. Als ik denk over de rol in de holding nou, heb ik echt heel duidelijk voor mijzelf die vier gebieden. Of ook als ik breder, en dat is eigenlijk al iets wat ik al jaren doe, kijk naar hoe wil ik de rol vervullen als financepersoon of als leider. Dan geloof ik heel erg in de focus op drie gebieden. Dat is business, mensen, ik begin met mensen natuurlijk. Mensen, business, processen. En alle drie zijn even belangrijk en je moet je op alle drie focussen. En ik heb inderdaad wel mensen gezien, ook gedurende mijn carrière, die super goed waren in de business, die helemaal erbovenop zaten, maar die nauwelijks oog of aandacht hadden voor mensen of processen. Of juist mensen andersom, die super op de mensen waren, maar eigenlijk die processen, zo’n ERP-systeem of iets, dat geloof ik eigenlijk allemaal wel. En ik geloof heel erg in dat je je op die drie dingen moet focussen. En soms heeft natuurlijk de ene veel meer tijd en aandacht nodig dan het andere, maar je moet wel af en toe weer even achteroverleunen en even voor jezelf. Oké, ben ik nog op al die drie gebieden? Zit ik nog in sync? Ben ik nog oké? Schiet ik ergens te kort? Moet ik ergens een stapje bij zetten? Etcetera. Dus inderdaad, om antwoord te geven op je vraag, ben ik wel zo vaak in mijn hoofd en voor mezelf inderdaad wel probeer ik de dingen enigszins te structureren. Maar inderdaad, op de big picture… En nogmaals, het is ook niet goed of fout. Maar hoe het bij mij heeft gewerkt, is het wel een beetje go with the flow. En als je mij nu vraagt, wat doe je over tien jaar? Het enige wat ik nu zeg is… Ik had ook vooral behoefte om me te settelen. Dus ik hoop echt dat we nog steeds wonen in de wijk waar we nu wonen. Dus in die zin, dat hoop ik echt. Maar voor de rest, ja, nou ja, hoop ik dat ik nog steeds bij Acoma zit en dat Acoma alle doelstellingen heeft waargemaakt. Maar ik bedoel, precies hoe dat er allemaal uit gaat zien, ja, let’s see.
Michael van Asperen
Je bent wel CEO van Acoma. Je weet het natuurlijk. Maar als je het hebt over die driehoeken, van die mens, systeem en proces. Mens, business en proces. Pak je dan heel bewust af en toe een moment om even achterover te zitten om te kijken of je nog in sync bent? Want door de waan van de dag kan je dat heel makkelijk Vergeten, uit het oog verliezen. Hoe zorg je daar voor jezelf dan voor?
Mirjam van Thiel
Dat doe ik wel. Nu doe ik het niet. Veel coaches zeggen altijd dat je tijd moet blokken. Elke maandag tussen 9 en 11 doe ik dat. Nu neem ik me dat heel vaak voor, maar ben ik ook niet zo gestructureerd dat ik dat heel netjes doe. Maar ik heb het inmiddels zo dat ik wel regelmatig een moment creëer. En dat kan natuurlijk op kantoor zijn, maar dat kan ook ’s avonds tijdens een wandeling zijn of in het weekend als je aan het fietsen bent en je dwaalt even af en dan kan ik er wel even weer zo teruggaan. Het is wel die drie vlakken en dat modelletje, ik wil het niet eens een model noemen, maar in ieder geval is wel echt iets waar ik wel echt heilig in geloof en wat wel in mijn systeem zit, om het zomaar te zeggen.
Michael van Asperen
Schrik je dan ook op het moment dat je een keer realiseert dat je niet in sync zit op die drie?
Mirjam van Thiel
Nou, schrikken niet, maar dat kan ik wel mezelf een beetje schoppen onder de kont geven. Oké Mirjam, je laat nu even een steek liggen. Nu moet je daar toch wel weer even over nagedenken en even aandacht aan geven. En ik denk, de kunst is het vaak genoeg doen dat je niet tot een echt schrikmoment hoeft te komen. Nou ben ik nooit tot zo’n schrikmoment gekomen, dat natuurlijk wel, maar ja.
Michael van Asperen
Helemaal anders dan laatst. We gaan richting het einde. Maar we gaan ook even terug in de tijd. Stel dat je jongeren zelf, je gaat letterlijk terug in de tijd en je mag je jongeren zelf één advies geven. Wat zou dat advies dan zijn geweest? Of zou dat zijn?
Mirjam van Thiel
Ik denk echt, blijf bij jezelf, vertrouw op jezelf. Ik denk wel, en dat is misschien ook wel, ja… Ik ben positief ingesteld in iemand. Ik zie heel snel het positieve in mensen. En ik kan dus ook daardoor snel opkijken tegen mensen. Zeker als je nog jonger in je carrière bent. En dat ik wel geleerd heb door de jaren heen. Iemand kan heel goed in iets zijn, dat zegt niks over mij. Dat heb ik wel moeten leren. Ik ben wel nog jonger in mijn carrière en nu nog steeds af en toe als ik iemand iets heel goed zie doen, dan kan ik het meteen reflecteren op oké, die kan heel goed presenteren en ik dus niet. Maar dat zegt het dus helemaal niet. Het zegt alleen dat iemand dat heel goed kan en daar moet ik vooral van leren. Maar dat zegt helemaal niks over mij. Dus ik denk vertrouwen hebben in jezelf en gewoon zijn wie je bent. En niet zozeer willen veranderen. Daarmee niet zeggen dat je je niet moet openstellen voor, je moet natuurlijk blijven leren. Maar ik denk gewoon authentiek aan jezelf blijven.
Michael van Asperen
En dat is dan een beetje waar onzekerheid vandaan komt. Op het moment dat je tegen iemand opkijkt en zegt, oh, die kan het heel goed, ik kan het niet. Dan ga je jezelf ook onzeker voelen.
Mirjam van Thiel
Dan ga je jezelf ook onzeker voelen. En ik denk dus het leren waarderen in een ander zonder dat dat iets over mij moet zeggen. Dat heb ik echt wel geleerd. En ik denk wel, ja, dat heeft wel tijd. Dat is gewoon een proces. Maar dat zou ik nou tegen mijn jongeren zelf willen zeggen van, heb maar gewoon niets meer vertrouwen en je bent oké zoals je bent. En ja.
Michael van Asperen
Ik vind het eigenlijk wel mooi dat de kwaliteit van een ander niks over jou als persoon zegt. Mooi inzicht. Kwaliteit van de dag. Ik vond het hartstikke leuk om zo te horen over jouw carrière. Ik kan allemaal grapjes maken over als alles belt, dan weet je nooit welke alertie het is. Het is wel jammer dat Allard de CEO nu buitenland zit op het moment van de opname. Anders hadden we het gezellig met z’n drieën kunnen doen. Dat was helemaal leuk geweest. Ik vond het leuk gesprekken en leuk zo te horen waar je hebt gezeten. Indrukwekkende carrière die je hebt doorstaan. En als ik jou hoor, ik denk dat een hoop mensen toch ook iets in jou hebben gezien, waardoor je gewoon heel veel kansen hebt gekregen, mooie kansen hebt gekregen. Ik denk dat dat ook genoeg over jou is. Het zegt niks over de luisteraars, als je die kans niet hebt gekregen. Ik denk dat je een mooi pad hebt bewandeld. Ik denk dat je nog honderd padden te gaan hebt. Er is genoeg te doen daar.
Mirjam van Thiel
Er is zeker genoeg te doen, superleuk.
Michael van Asperen
Ik wil over tien jaar even terugblik doen.
Mirjam van Thiel
Heel goed, daar kom ik graag.
Michael van Asperen
Ik wil haar hartelijk danken en de luisteraars uiteraard ook. Tot een volgende keer.
Mirjam van Thiel
Oké, dankjewel.
Michael van Asperen
Vond je dat nou een leuk gesprek en wil je meer verhalen horen van CFO’s? Volg ons dan op ons Agium-kanaal.
